1922. No. 6. XLDIBRAXCHFAUNAEN I DR0BAKSUNDET. 73 



ein karakteristisk kjol tramtil paa undersida av kvar mandibelhelvt, dessutan 

 med ein heller stor processus masticatorius som er glatt i randa. 



Radula (fig. 53) er uniseriat, heller stutt og smalnar sterkt av mot 

 den eine enden. Ho inneheld ikring 20 tannplater. Dette talet er noko 

 mindre enn det dei fleste andre har funne; Alder & Hanxock og Meyer 

 & MøBius nemner soleis upp til 30; dei har daa truleg rekna med ogso 

 dei avslitne tannplatene, som det kann vera fleire eller færre av. 



Tannplatene (fig. 54) er sermerkte paa skap og kann ikkje verta for- 

 bytt med tennene hjaa nokon annan av vaare aeolididar. Dei er etter 

 maaten sers breide, halvmaanetbrma og i den konvekse randa forsynte med 

 nokolunde Jamlange taggar; dei liknar soleis mykje paa ein kam. Talet 

 paa taggar plar svinge millom 30 og 40; Alder & Hancock segjer 46, 

 Meyer & Møbius millom 26 og 49. Taggen paa midten av tannplatene 



^^^^^^^ 



Fig. 53. Ac. pnpi/losa. Fig. 54. Jie. papulosa. 



Radula utstrekt. x 25. 2 tenner or radula. x 400. 



er ikkje sjeldan noko stuttare enn dei hine. Tennene er ofte svakt gulleta. 

 Den indre anatomien hjaa denne arten er grundig granska av mange, 

 sist av Eliot som gir ei detaljert skildring av alle organsystem delvis med 

 illustrasjonar i arbeidet sitt fraa 19 10 (s. 50 — 59). 



Biologi. 



Ae. papulosa lever paa sers grunt \-atn; ofte raakar ein paa han i fjora 

 der han kryp ikring paa tare og sjogras eller paa steinane i stranda. 

 Mange har funne han under steinar som vert turrlagde ved Ijøre sjø. — • 

 I Kristianiafjorden er han slett ikkje vanleg; dei fleste har ein her faatt upp 

 med skrapa paa dei nemnde stasjonane; men dei har ikkje vore kynsmogne; 

 eit par gonger har ein funne store kynsmogne individ inne ved strendene. 



Etter Alder & Hancock gyter arten um vaaren og fyresumaren, og 

 ogso i Drøbaksundet er det funne gyteferdige individ paa den tida (30. april 

 1921); men diverre har eg aldri set arten gyte; derimot har ein ofte funne 

 eggsnorer av den typen som Alder & Hancock nemner som karakteristisk 

 for arten. Eggsnorene er spiralvundne traadar, som hjaa oss oftast er feste til 

 algar og sjogras, men etter dei engelske forfattarane ogso ofte finst under steinar. 



Ae. papulosa er treg i sine rorsier og kann liggje stille i lang tid paa 

 same flekken; men han er seigliva og let seg difor lett halde i akvarium. 

 Etter mange fraasegner skal det vera eit rovgriskt dyr. 



