1922. No. 6. 



XUDIBRANCHFAUNAEX I DR0BAKSLXDET. 



77 



frametter rekna fraa midtlina av dyret. Serleg er dette tiltellet med dei 

 fremste rekkjene. Desse tek til eit stykke attanfor rhinophorane, men strek- 

 kjer seg i ein boge paa utsida eit godt stykke framanfor dei. Naar ein 

 pilar papillane av, vil ein sjaa at dei er feste paa tydelege lister (papill- 

 lister) paa kroppen. Som regel sit det ei rekkje med papillär paa kvar 

 list; men paa dei fremste listene sit det i den fremre og nedre enden 

 fleire rekkjer med smaa papillär. Nede ved fotkanten framtil vert det soleis 

 ei tett samling papillär. Dette nemner ogso Alder & Hanxock som ser- 

 merkt for denne arten; likeins Bergh (1885, s. 23I. Dei einskilde papillane 

 er paa dei levande dyra heller tjukke, noko krokte og spitar av mot den fri 

 enden; men so typisk S forma som Alder & Hanxock segjer dei plar vera, 



Fig. 56. Ac. glatica. 



Svelghovudet set fraa under- 



sida. X 16. 



Fig. 57. Ae. glauca. 



Svelghovudet set fraa sida. 

 X 16. 



Fig. 58. Ae. glauca. 



Svelghovudet set fraa oversida. 



X 16. 



har dei aldri vore paa formene i Drobaksundet; heller ikkje har dei vore 

 tydeleg fiattrykte. 



Papillane er Ijost blaagraa, med kvite toppar, og artsnamnet „glauca" 

 er soleis sers hoveleg for vaare former. 



Etter Alder & Haxxock skal papillane vera gronleta og brunspettete 

 og ofte med ein raud fargetone nær toppen; men denne fargevarieteten har 

 eg aldri set millom formene i Drobaksundet. 



Millom 3. og 4. papillrekkje framantil finn ein genitalopninga. 

 Anus ligg latero-dorsalt millom 5. og 6. papillrekkje; dette hover heilt med 

 Berghs fraasegner. 



Foten er breid og vidar seg framtil ut med stutte, kvasse, trikanta 

 hyrno; baktil smalnar han jamt av og strekkjer seg eit stykke attanfor 

 papillane. Han er transparent kvit, so den Ijost raude kynskjertelen skin 

 tydeleg igjenom. 



Indre karakterar. 



Svelghovudet (fig. 56, 57 og 58) er, set ovantil, i umriss butt egg- 

 forma med den breidaste enden baktil. Det er hogast framtil og skraanar 

 sterkt av bakover. 



Mandiblane (fig. 59) er guUeta, breidast framtil og forsynt med ein 

 maateleg stor processus masticatorius; denne er glatt i tyggjeranda. 



