8o I'AUL LØYMNG. M.-N. Kl. 



M and i bl .1 II C iiicd ein stor processus masticatorîus som i tyggjoranda 

 er forsynt med ci rad lange taggar, og paa innsida med fleirc rader mindre 

 taggar. 



R adula uniseriat og licllci- stutt. Tcnncne forsynte med ein kraftig, 

 klolorma midttagg og meir eller minder tydelege taggar eller berre striper 

 paa k\ar side av denne. 



P e n i s uvæpna. 



Slekta Fcxvorimis er sett upp av Gray (1850, s. 109) paa grunnlag 

 av ein einaste art, Eolis alba Alder & Hancock. Gray ga slekta denne 

 avgrensing: „Tentacula ' with a single subterminal fold, labial feelers elon- 

 gate, gills in tufts, front of foot subulate." 



I 1855 vart slekta uppteken av Alder & Hanxock (Part VII Appendix 

 XXII) som ga henne ein noko fuUstendigare diagnose og m. a. la til: 

 „Tongue a single j^late with a single smooth spine." 



Paa giiinnlag av eit spirituseksemplar fraa Limfjorden som vanta ut- 

 viding paa rhinophorane og hadde sidetaggar paa tennene, men elles likna 

 Fa\ orinane, sette Bergh (i 87 i, s. 183) upp ei ny slekt Matharaia, men 

 segjer seinare (Bergh, 1876 s. 640) um denne: Das vor einigen Jahren 

 von mir aufgestellte Geschlecht Matharena wird sich wohl als mit dem 

 Favoriiius. identisch erweisen wenn es sich nämlich wie es wahrscheinlich 

 ist, zeigt, dass die Favorinen in Alkohol bewahrt mitunter die erwähnte 

 Anschwellung einbüssen, und das typische Favorinus (F. albus), wie noch 

 wahrscheinlich, auch denticulirte Zahnplatten besitzt." Dette siste har seinare 

 synt seg aa vera tilfellet, og Berghs slekt Matharciia feil dermed burt og 

 gaar inn som synonN-m under slekta Favorinus. Denne er seinare grundig 

 undersokt av Bergh og diagnosen revidert soleis at slekta ogso kann ta upp 

 dei former som har sidetaggar paa tennene. Det ser elles ut til at alle 

 artane i slekta har taggar, — jamvel Favorinus albus som etter dei fleste 

 forfattarar ikJvje skal ha, — endaa um dei ofte er so smaa at dei er vande 

 aa faa auga paa. 



Slekta Favorinus tel berre 2 — 3 artar, alle fraa det mcdelsvarme 

 Atlanterhavet og Medelhavet. Hjaa Bergh (1892, s. 1030) finn ein upp- 

 fort 4 artar: F. albus, F. branchialis, F. versicolor og F. (?) carncus. 



F. branchialis lyt eg, etter dei fraasegner um han som ligg fyre og 

 etter dei røynsler som eg sjølv har gjort, halde for ein myrk varietet av 

 F. albus. 



Skilnaden niillom desse tvo artane skulde vera at F. albus har smaa 

 eller inga taggar paa radulatennene og er kvit av farge, medan F. bran- 

 chialis har tydelege taggar og er brun av iarge. 



Sidan det er konstatert at F. albus ogso har taggar paa tennene, Rnst 

 det ingen skilnad med umsyn til svelgapparatet millom F. albus og F. 

 branchialis; taggane kann fulla vera meir eller minder tydelege og talrike, 



' Her er meint rhinophorar. 



