88 PAUL LØYNING. M.-N. KI. 



IV. SVINGNINGAR I FAUNAEN. 



Under mitt arbeid gjenom 3 sunirar med nudibranchfaunaen i Drobak- 

 sundet liar eg havt hove til aa merke meg paafallande svingningar i faunaen 

 som for størsteparten er heller gaatefuUe. Her er nokre døme: 



Klosund var hausten 1919 ein av dei lokalitetar som var aller rikast paa 

 nudibranchartar serleg aeolididar, og det aaret fann ein ogso nøgda av algar 

 tilgrodde med hydroidar, og milloni dei 'l'iihitlaria larynx i mengdevis. 

 Aaret etter var det mykje minder med algar og dermed ogso med hydroidar 

 (Tiibularia) og mest inga aeolididar; hausten 1921 var likeins, men daa fann 

 ein i staden kjempestore eksemplar av Dvudrouottis froiidosiis (Ascanius) og 

 det i heller stort individtal. Denne nudibranchen var tidlegare ein av dei 

 mest .sjeldfengde formene, men hausten 1921 var han aa finne i mengd, 

 ikkje berre i Klosund, men ogso paa andre lokalitetar, t. d. i Skiphellebukta. 



Langsmed nordauststranda i ytre Halangspoll (stasjon 5) var Aeolidiella 

 glauca aa finne gy tande paa Zosteraen aarvisst i august fraa 1916 til 1920. 

 Sumaren 1921 var han heilt burte. Men i april det aaret kunde ein paa 

 same staden finne talrike, svære eksemplar av Coryphella riifibranchialis 

 og i juli og august Facc/iiia drunuiwndi i ovstort individtal gytande paa 

 Zosteraen. 



Naar ein veit at Ae. glauca er eit etter maaten fredeleg og tregt dyr, 

 medan baade C riifdn-aiichialis og F. dniuunoiidi er griske rovdyr, kunde 

 det liggje nær aa tenkje seg at den fyrste er vorten tynt eller dri\'en burt 

 av dei tvo andre. 



Embletonia pallida fann ein tidt og heller mange av hausten 1920; 

 aaret etter var det ikkje eit einaste eksemplar aa finne. Det same var til- 

 fellet dei aara med Ancula cristata og Palio lessoni. Coryphella verrucosa 

 som i 1919 — 20 var ein av dei sjeldnaste aeolididane, var i 1921 umlag 

 likso vanleg som C. riifibranchialis. 



I 1919 fann ein berre brune eksemplar av Favorinus albus, i 1921 

 mest kvite. 



Ein kunde nemne mange andre dome paa slike variasjonar i den marine 

 fauna, og ein har her visseleg ein parallell til liknande velkjende svingningar 

 i landfaunaen. Aarsakene til desse fenomen er truleg mangslungne og 

 vanskelege aa faa full greide paa, men studiet av dei vilde tvillaust fore 

 til mange forvitnelege biologiske resultat. 



