25 
1l. Os maxillare inferius. 
Maxilla inferior omnium capitis ossium summas mihi attulit 
difficultates. Nam quum singulae partes osseae, e quibus constat 
mandibula inferior, per breve tantum tempus separatae inveniantur, 
difficillimum est, situm earum plane perspicere. Accedit, quod 
modo aliae partes inter se coalitae reperiuntur, modo aliae non- 
dum osseae existunt. taque ut quamque partem bene cognosca- 
mus, magno numero ossium opus est. Omnibus iis de causis 
discrepantes sententias de numero ossiculorum maxillae inferioris 
ortas esse arbitror. Dum enim Gurlt, ut exemplum afferam, eorum 
in gallo undecim se invenisse dicit, Tiedemann et Meursinge in 
corvis duo tantum reperere. Equidem satis magnum corvorum 
numerum perscrutatus. inveni maxillam inferiorem harum avium 
constare e novem (forsan undecim*)) particulis, quae conveniant 
cum iis, quas Gurlt in gallo reperit. — Quae particulae sunt: 
a) pars alveolaris s. dentalis, 
b) partes coronales, 
c) partes angulares, 
d) partes articulares, 
e) partes complementares internae. 
a. Pars alveolaris, omnium maxima, videtur mihi primi- 
ius duabus e particulis constare, quas iam mature inter se coale- 
scere puto, quum in corvis neonalis eam partem singularem repe- 
riam. Itaque de duplicitate primitiva tantum coniecturam facere 
possum, quam linea quaedam in symphysi videtur iuvare. Angu- 
lum e marginibus alveolaribus ramorum ortum, inveni in monedula 
— 969, in corone et cornice — 33*, in frugilego — 929. Ex- 
terna in superficie uiriusque rami animadvertimus in pullis sulcum, 
in quo et nervus el arteria et vena maxillaris inferior procurrunt, 
*) Partes complementares externas nondum certo reperire potui, sen- 
iio autem, duas pertenues membrands, quae insident superficiei ex- 
ternae, ad has particulas pertinere. 
