PROGMIUM. 
OQunes. fere disciplinae medicae a viris nostrae aetatis 
praestantissimis adeo excultae sunt et ad tantum fastigium 
evectae, ut tironi vix ac ne vix quidem sperandum sit, fore 
ut rem novam nec virorum doctorum ingeniis omnino in- 
dignam producat et proponat. Una tantum anatomia 
comparativa, quamquam a viris huius temporis excellen- 
üissimis diligentissime pertractata, nescio an propter 
ipsius amplitudinem omni ex parte examinata et illustrata 
sit. In hac enim disciplina res reperiuntur haud paucae, 
de quibus vel ab ipsis auctoribus disceptatur, vel quae 
omnino non sunt explicatae. Itaque quum a puero rerum , 
naturalium, imprimis ornithologiae studia in deliciis habe- 
rem, praecipuo quodam amore ad anatomiam comparati- 
vam me applicavi, ex eaque nunc dissertationem scribendi 
necessitate coactus id elegi, in quo eruendo exponendo- 
que disputatio mea versaretur. 
Pertinet enim ista disciplina tum ad medicam artem, 
tum autem est oculus, ut ita dicam, zoologiae. Quam 
rerum naturalium partem qui velit accurate tractare, prae 
caeleris id studere necesse est, ut anatomiam et hominis 
et animalium bene cognitam habeat. Nam sine anatomia 
nullam zoologiam exsistere, certum est. Id quod nostro 
potissimum tempore manifestum est, quo multi magnos et 
excellentissimos zoologos se esse putant, si nominibus re- 
ceptis omninoque cognitis nova eaque barbara saepe sub- 
stituant, si nova genera el species forment, si mores et 
