45 
3. Furcula. 
In eo osse, quod nomen e forma cepit, ramos duos digno- 
scimus, qui in apicem s. symphysin conveniunt, supra autem 
per extremitates humerales cum ossibus coracoideis et scapulis 
cohaerent. Meursinge affirmat, *j ramos illos duos in corvis pullis 
separatos sero inter se coalescere; quod dictum equidem probare 
nequeo, quippe qui hoc os in recens natis semper simplex nec 
unquam vestigia fissurae pristinae invenerim. Sed laminam osseam, 
quae perpendiculi ratione symphysi insidet et apex furculae vo- 
catur, in neonatis corvis cartilagineam inveni. Ceterum in corvis 
fureula nunquam cum sterno coalita, sed cum eo per ligamentum 
coniuncta apparet. 
Rami, quo magis ad scapulam appropinquant, eo latiores 
fiunt et denique in triangulares extremitates humerales pro- 
cedunt. 
Utraque earum constat in neonato corvo e duabus parti- 
bus, quarum posterior nihil nisi continuatus ramus furcularis, 
anterior ossiculum triangulare est. Id ligamentis cum tu- 
berositate furculari ossis coracoidei et cum ramo furculae con- 
nectitur. Ambae partes primo cartilagine quadam sibi iunguntur, 
cuius vestigia diutius cernuntur. Quo magis aetate provehitur avis, 
eo magis inter se coalescunt illae partes, et postremo extremitatem 
illam humeralem conformant, cuius per superficiem externam cum 
tuberositate ossis coracoidei cohaerent. In angulo posteriore suwper- 
ficies quaedam articularis perspicitur, quae convenit cum ea in 
processum furculari scapulae. 
Ligamenta furculae haec inveni: 
a. Lig. sterno-furculare magnum oritur in apice cristae 
sternalis et affigitur apici furculae. 
b. Lig. sterno-furculare coracoideum.  Latum oritur in 
spina sterni atque margini interno extremitatis humeralis ossis 
") Cf. Meursinge, Verhandeling pag. 109. 
