10 PICI ANGUSTICOLLES. 
sissime tecta. — Species magne vel maxim, nigrocinerascentes, alis 
caudaque longis, ut in precedentibus formatis. Pedes magni, digito 4:to 
breviore quam 3:tio. Rostri culmen leviter arcuatum; maxilla inferior 
basi crassior; furca menti longius ante mediam suturam extensa. Seta 
nasales parvae. Plum: parvos capitis collique summo apice pallidze, unde 
hz / partes punetata, quasi pulvere insperse, apparent; sed macula auris 
fusca, immaculata.  Remiges et rectrices tote nigre. — (Mulleripicus, 
Lichtensteinipieus et Hemilophus Bonap. — Alophonerpes R:bch; 
Mus. Hein. 106). — Malayasiatici. 
23. PICUS pulverulentus Temm. Pl. Col. 389 (Livr. 65, 1825). — 
P. gutturalis Valenc. (1826); — Malh. I, 51, t. 15; — Al. gutt. Mus. 
Hein. l e. — Cinereo-niger gula fulva, plumis capitis collique puncto 
apicis pallido. Macula malaris in mare rubra, in femina nulla. Ala, o? 
230, Q 220 mm, c. 175; r. a fr. 55. (Mus. Stockh.). Arracan, Malacca 
(Blyth), jSumatra. 
924. PICUS /ulvus Qu. & Gaim. Astrol. — Malh. p. 53 t. 14; 
— Mus. Hein. l ec. —  Nigrofuseus gastreo toto fulvescente; capite 
colloque pallidipunctatis. Jas a femina differt facie, pone oculos usque, 
rubra. Ala 180 m.m. — Celebes (Mus. Bnt.). 
25. PICUS funebris Valenc. Dict. 1826; — Malh. p. 54, t. 15. 
— Mus. Hein. l. ce. — Nigrieans gastreo paullo dilutiore, fusco; capite 
colloque albopunctatis. Mas facie obscure rubra. Ala 160 m.m. — 
Insule Philippine (Mus. Brit.). 
TRIBUS 3. Pici parvicaudati 
Pie parvi vel minimi; cauda brevi (longit. 4 ale parum excedente), 
parum vel vix gradata, pennis apice rotundatis, scapis vero crassis, 
firmis, apice elasticis. — Digiti, pro mole corporis, inter Picos maximi: 
extensio eorum (cum unguibus) longitudinem ale dimidiam fere sequat; 
4:tus tertio multo longior. Rostrum conico-acutum, a medio, compresso, 
attenuatum, apice vero acute cuneato.  Carinx masales valide, latissime 
distantes.  Furca menti sub media sutura desinit. Caput pro Picis 
magnum, large cristatum, collo tenui. —  Sexus pieturà vel colore 
capitis paullum dissimiles, sed vitta malaris in sp. cognitis neque differt, 
nec distincta apparet. Sp. Asie meridionalis. — (Hemieercus Swains. 
Striekland; Mus. Hein. 175. —  Micropicus! Malh.), 
26. PICUS sordidus (Eyton 1845); — Mus. Hein. (Hemic.) 177. 
— P. hartlaubii Malh. I, 189, t. 41. — Fuscus dorso alisque nigris, 
plumis fulvo-albido limbatis; uropygio fulvo-albido. ^ JMas pileo toto, 
cum plumis nasi cristaque, fulvescenti-rubro. Femina capite toto, cum 
crista, colore fusco, pectori concolore. — Rostrum nigrofuscum. Caput, 
colum, pectus ad pedes usque et tergum obscure cinereofusca, in mare 
adulto obsceuriora. Vitta cervicis longit. fulvoalbida. Abdomen plumis 
late albidolimbatis. In lateribus colli, infra genas, adsunt vestigia 
obsoleta lineze albidz. ^ Rectrices nigrae; medie in 9 macula transversa, 
