XII INDEX OPERIS MALHERBEI. ' 
19 (GkoPrcus.) Malherbe. Patria. Consp. nostri 
&) -——  CRIDBEBUTIS ... ceci eerie II pag. 251 tab. 188 — Am. trop. n:o 214 
pes weteeiiby suas Bed CERO CEPS L— ws 5 —  qustr. . 915 
mE 5L, D E MN NE — 955 — 109  — sep. ^ ' . 901 
M (Lor RARE ERR E ENEEEM — 960 — 0 -— . 9015 
ES UNDHUUEURIES Loses dod sese ades e — 201 —B()0 Mc . 909 
NAIDEXICHHUS v. soper ese Hm — 262 — 110 : d» -. 908 
S ruBICSUnS e tee ee eren — DOLUS E L4 . 904 
ESSI VOLI ooecon RN LI ees — 960 — 112 ex dis E20) 
E-ChIlensis 505. 0-2 9 SS eS — 969 — 11l — austr. T9172 
SI EODIEDIB.: 72 - dee sura doanh RSS - 2741 — 118  — trop. . 916 
—— Mfennandinee :»- 2. - 2-2: 59:9: — 918 — » uu » AOT 
SB) SN SENTUE Lo ricesce rte eee re REED e oda TET PATET OE um abs 
S:a 977 nomina, quorum 246 sp. bene cognitas et 91 sp. incertas vel spurias designant. 
Distributio Picorum Geographica. 
Hac partim ex ipsa expositione speciali apparet.  Dispositio enim 
systematiea plerumque cum geographiea congruit. Subdivisiones (vel si 
mavis, subgenera) Pieorum inspicientes, mox animadvertimus, omnes 
specles cujusque divisionis, ubi plures adsunt, non solum inter se ita 
similes esse, ut plerumque vix nisi varietates unius appareant, sed etiam, 
omnes unam regionem terre naturalem inhabitare, ubi facilius ab umo 
loco ad alterum migrare potuerint. Observamus etiam, illas presertim 
specles paullo magis a typicis differre, quas ad limites regionis in- 
veniuntur. S1 vero eadem forma subgenerica in regionibus diversis 
bene distinctis, invenitur, species cujusque regionis notà quadam pecu- 
liari et constanti, ssplus vero levissima, differunt. — Sie Pici nigro- 
varii (Tribus nostra 5:ta) americani constanter a sp. veteris orbis dig- 
noscuntur, ^quod characteribus divisionum indieavimus: sp. tridactyle 
veteris orbis rectrices utrinque duas, americane utrinque tres, albo- 
varias habent. Sp. tetradactyle majores veteris orbis abdomine 
rubro ab americanis differunt. Sp. utriusque orbis meridionales in 
genere parve, plerumque fuscescentes sunt; maxime vero meridionales 
rectrices medias albomaeulatas habent (de quibus, cf. divisiones Tribus 
4:tw). — Picus major que in Asia media et septemtrionali ae in 
Europa invenitur; sed reliqua species (vel varietates) ejusdem divisionis 
regiones minores, ad ambitum territorii magni sitas, inhabitant: ut Chinam, 
Himalayam, Persiam, Syriam, Africam septemtrionalem (P. syriaeus et 
sp. ei affines in his numerantur). Eodem modo, in America septemtrionali 
P. villosus et P. pubescens, per plures formas maxime affines, vel vix 
distinctas, in Mexico et California reprwsentari videntur. 
Plerweque Tribus Picorum non nisi unam partem telluris principalem 
inhabitant; tantummodo Tribus nostre 1, 5 et 6 in duabus simul in- 
veniuntur, sc. Àmerica septemtrionali et Europa cum Asia. Aves autem 
harum regionum formà vel picturà paullum diversáà dignoscuntur. Diffe- 
rentie tamen inter Picos Americanos et Picos veteris orbis harum Tri- 
buum minores sunt, quam quie Tribus diversas designarent. 
