VI Y PRÁEMONENDA. 
Proportio remigum. primariarum in. Picis vix ullius est momenti ad 
sectiones definiendas.  Plerisque enim penna 4—5 vel 4—6 subaequales 
et ceteris longiores inveniuntur. Etiam, fere in omnibus, remiges 3—7 
v. 8 extus Ss sunt. Majoris vero momenti interdum. jid ratio 
longitudinis primariarum ad cubitales; qua ratione , quia cubitales fere 
semper sibi similes inveniuntur, longitudo primariarum definiri potest. 
De qua re conf. divisiones Tribus 1:mse. 
Vocabula: fascía et fasciatus, semper strias'latiores, transversales 
designant; stría, striatus, striolatus, non ulterius definita, picturam longi- 
tudinalem denotant. 
Mensuram plerumque nullam aliam, preter longitudinem alw 
(a flexura earpi ad apicem) afferimus; quae sola est in avibus certa et 
facillime adhibenda; ceterae omnes fallaces vel difficihores. Rostrum 
et tarsus plerumque, in sp. ejusdem generis naturalis, minus differunt, 
nisi pro ratione corporis; has vero partes, ob limites indefinitas, non 
nisi difficilius recte metiri possumus; interdum tamen utiles sunt hae 
mensure. Cauda paullo magis, quam ala, variat, plerique vero eam 
summa negligentia metiuntur. Longitudo hujus partis vix nisi uno 
modo certe haberi potest: ab ostio gl andulge supracaudalis, quse semper, 
ut verrueula, vel spinula, supra basim rectrieum, in cute siccata, etiam 
per plumas, digito observatur. —  Avium /ongitudo totalis inter omnes 
mensuras maxime fallax. Multum enim variat secundum collum magis 
minusve inflexum vel extensum, et, in cute siccata, preterea, secundum 
statum cutis, vel varium ejus preparandi modum. Tamen, in Picis 
plerisque, et in avibus plerisque, cauda colloque mediocri instructis, 
longitudo totalis avis mortuz, libere laxeque in terra vel in mensa 
jacentis, subszqualis est dupliei longitudini ale. 
Utimur solo genere mensure scientifiezee totique mundo communi: 
systemate metrico, müllimetris expresso, quse subdivisionibus non egent. 
Pedes, pollices et lines singularum gentium mimis differunt, nec misi 
difficilius comparantur. 
Quo facilior sit recognitio operis malherbiani et aditus ad de- 
seriptiones ejus maxime completas, indicem ejus h. l. subjungimus, 
qualis in illo opere, II, 297—301, invenitur, additis tamen indica- 
tionibus iconum, patriw€ et numeri cujusque speciei in opuseulo nostro. 
Secetiones ab auctore acceptas, literis a, 5 ete. signavimus; nomina vero 
specierum, quas ille incertas, dubias vel spurias habet, sed tamen, in 
suo opere, haud aliter aec species bene cognitas et distinctas descripsit, 
parenthesi dimidia precludimus; e. gr. (atratus, L, 72. 
