PR/EMONENDA. 
Inter aves, hodie, vix ulla pars melius nobis cognita est quam 
familia Pieorum, quod studio 'assiduo' unius viri precipue debemus. 
Clarissimus Malherbe, consul urbis Metz, magnam vite partem in cogni- 
tionem harum avium impendit; omnes species earum, usque ad 1862 
cognitas, vel descriptas, vel in museis europsis asservatas, labore perti- 
naci lustravit et diligentissime descripsit; omnia synonyma earum collegit 
et studio critico optime dijudicavit. Vitae rationem, omnemque harum 
avium historiam ex natura et ex libris plenissime cognovit; qui omnia 
in opere magno: JMonographie des Picidées (2 voll. fol. reg. c. tabb. 
eolor.: 191, Metz 1859— 62, in fasciculis 24 edito) CDD Gra- 
vissimum ,igitur laborem peregit viamque aliis munivit; quo labore 
monumentum, omni laude majus, sibi condidit. 
Opere hoe finito id mihi proposui ut ex illo distributionem harum 
avium geographicam cognoscerem eamque cum formis, coloribus, vitaque 
earum compararem. Quod vero, primo experimento, non ex sententia 
successit. Minus enim hane rem, quam exactam specierum cognitionem et 
distinctionem, quasierat cl. auctor, quare cito inveni, species Pieorum 1n 
ordinem systematicum, paullum mutatum redigendas, easque, in hanc finem, 
novo studio eognoscendas esse. Simul vero in mentem venit, opus, ceterum 
egregium, propter molem immanem et pondus voluminum, valde incommodum 
esse ad usum, et, epitomen ejus, seu expositionem brevem, utilissimam 
fore, presertim si ita conscriberetur, ut affinitas specierum melius eluceret 
et descriptiones earum, etsi minus complete, differentias tamen speci- 
ficas evidentius indicarent. Rem igitur aggressus sum ut fieret ejusmodi 
epitome, quod, ope talis fili ariadnei, facilius erat negotium. Species 
circiter 100 Pieorum, tum in musaso stockholmiensi asservatas, denuo 
perquisivi et cum opere Malherbiano comparavi; descriptiones reliquarum 
ex eodeni opere excerpsi. Multa vero dubia remanserunt, praecipue 
de forms et affinitate, ideoque de loco systematico Picorum, habitu vel 
picturáà quadam peculiar insignium, qui non praesto erant. Anno vero 
sequenti, 1863, mensibus augusti et septembris, itinere instituto, musea 
ornithologica principalia visitavi: Bremense, Lugdunense, Britannicum, 
Parisiense, Franceofurthanum et Berolimense, qua omnia mihi summa 
benevolentia aperta fuere, ubi formas Picorum, mihi incertas vel ignotas, 
fere omnes inveni, et descriptiones permultas, quantum sufficeret tempus, 
corrigere potui. Novam igitur redactionem epitomes incepta deinde 
aggressus sum, quam hodie, qualis faeta est, in publicum edo. 
Interea aliud opus, quodammodo ejusdem nature, de Picis editum ' 
est: Sectio 2:da Partis 4:e Musei Heineani a Cabanis et Heine, 1863; 
quod nuper impressum, Berolini; quum jam rediturus essem, ab altero 
