49 PICI SECURIROSTRES. 
122. PICUS mnamaquus Licht. Cat. Hamb. — Mus. Hein. 121 
(Thripias). — .P. mystaceus Viel. — P. biarmicus! Cuv. Temm.; Malh. 
I, 193, t. 42; — subvirentifuscus, supra subtusque striolis transversis 
flavoalbidis: erebris, angustis, undulatis. Guttur infimum ventri concolor. 
— Capitis latera et gula alba, vitta submalari et v. postoculari pure 
nigris: ilà longa, latissima, a parl distincta; hae breviore et paullo 
angustiore, a vitta malarl discreta.  Pileus cum cervice niger, antice, in 
utroque sexu, alboguttatus; in mare, plaga media, magna, rubra.  Rec- 
trices fuscx, subtus flavomicantes, utrinque striolis marginalibus flavo- 
albidis; scapis utrinque flavissimis. co^: ala 128 mm; c. 67; r. culmen 
37. — Juv. anni striis corporis sordide albis, non flavidis; scapis remigum 
superne fuscis; rostro multo breviore. — Habitat in Africa meridionali, 
ab ora marina, ultra tropicum usque (M. Sthm.), et circa flumen Zambesi 
(Kirk, Ibis 1864). 
193. PICUS schoénsis Rüpp. Mus. Senk. 1842; — Malh. I, 195, 
t. 49; — Mus. Hein. p. 121; — Simillimus praecedenti; differt vittà 
postoeulari longiore, postice cum v. malari late conjuncta, et gutture 
infimo c. pectore antico nigriore, punctis pallidis notato. Precedente 
paullulo major et rostro adhue validiore instructus (Rüpp. Malh.) . — 
Hab. in Ayssinia meridionali. 
193 5. PICUS africanus J. X. Gray, Zool. Misc. h. l. enume- 
randus videtur, etsi hodie incertus vel non satis cognitus; — (Malh. I, 
205, et Mus. Hein. 117; ex opere Grayi) — Superne letius fusco- 
virens, luteomicans; pileo antice nigro, occipite et uropygio rubris; subtus 
virentifuseus, albomaculatus. Latera capitis alba vittis 2 ordinariis nigris 
(ut in 2 prwcedentibus sitis, sed superior usque ab angulo oris orta). 
Ale albidomaculatz; cauda fusca. Ala (4l p. —) 113 mm. Hab. in 
Sierra. Leone. — (Descriptionem ex opere Malherbii desumsi; opus enim 
Grayi citatum, cujus aditus per mercaturam non patet. hucusque mihi 
ignotum est). 
Ut Femina et Junior hujus describitur avis ei similis, sed uro- 
pygio non rubro: Dendropicus africanus Cassin, Philad. Proc. 1863, 322, 
ex Afr. occid. sub «quatore: Cap Lopez et fluvio Camma, lat. merid. 
1—2?. —  Pileus nigrofuscus, totus. Latera capitis ut praecedentis. 
Corpus supra fuscoviride, fasciolis remigum cubitalium paucis, virenti- 
pallidis, maculisque tectrieum paucis albis. Remiges intus albomaculatze; 
primariz, extus, maculis fere 4, parvis, albidis. | Gastreum viridifusce- 
scens, maculis erebris, rotundatis albis, in lateribus erissoque transversis, 
fascias formantibus. Cauda nigrofusca. Max. inferior albida. Ala (43 p.) 
113 mm. C. (3] 81 mm (ideo multo longior quam in reliquis hujus 
Tribus. Proportio digitorum?). — Jwnior, Mas? plumis pilei paucis, 
inspersis, flavis; uropygio flavoviridi. Ala (431 p.) 1125 mm. 
2:0. Minores, subtus albidi, nigrofusco-maculati, 
scapis pennarum utrinque flavis. — Digitus 4:us tertio parum major. 
Rostrum capite brevius. Maculw pennarum paullo latiores, flavescentes; 
remigum 7, et in pennis maximis 8: ultima juxta apicem sita; rectrieum 
utrinque 7 vel 8. — (Ipoctonus Mus. Hein. 114). 
194. PICUS cardinalis Gm. (ex. Sonn. Voy. p. 72, t. 355; ubi 
tamen major, equalis P. viridi, et ex ins. Luzon dicitur, sed descriptio 
