TRIBUS 8, FULVISCAPI. 43 
extdenüer4 hnus)s— s batbssspA, 29; — Mus. Hein. 119; — P: fulvi- 
scapus Licht. Verz. 1823 p. 11; — Wagl. Syst. n:o 45. — Fuscus, 
dorso albidofaseiato; subtus sordide albidus, longitudinaliter nigromacu- 
latus: maculis pectoris autici majusculis; hypochondriis erissoque nigro- 
fasciatis. — Maeulwe tectricum latiores albz; remigum et rectricum vix 
vel parum flavotinetze.  Tectrices caudales, in mare, sordide flavescentes, 
non rübidotinctz. — "Vitta submalaris longa, lata, nigricans.  Gula et 
latera capitis sordide alba, vitta postoculari nulla, vel (in junioribus) 
striolis paucis, sub-obtectis, nigris notata; sed regio auris colore sordi- 
dior. Pileus antice fuscescens; in habitu trito pallidus; postice, in mare 
ruber, in femina niger. Ala 95 mm. — Jv. paullo obscurior, maculis 
pectoris majoribus: Alter, Januario, vertice medio rubro-mixto; ala 86 mm; 
— alter, martio, albedine pectoris dorsique levissime flavidotincto; pileo 
non rubromixto; ala 88 mm.  Seapi utriusque supra subtusque flavi. 
(Mus. Sthm.) —- Habitat in Africa marime meridionali: intra limites 
coloniw capensis. 
125? PICUS Aartlaubi Malh. I, 201, t. 44; — Mus. Hein. 115; 
— simillimus praecedenti, a quo differt pectore levissime, fasciisq. dorsi 
paullo evidentius flavotimetis.  Tectrices caudales lztius flavidz, apice 
leviter rubrotinetz (etiam in juniore). Macule quoque pectoris paullo, 
sed parum, angustiores apparent. Magnitudine omnibusque reliquis exacte 
eum praecedente .convenit, nee aliter nisi varietas ejus localis haberi 
potest. Hoe vero loco numero distinguuntur, quia idem in sequentibus, 
nobis minus cognitis, sed, ut videtur, vix melius distinctis, necesse fiat. 
— Habitat iu Caffraría, a Portu Natal, usque intra plagam tropicalem. 
— Specimen ex Damara (c? vetus, d. 27 Apr. 1854, prope Walfishbay, 
sub tropico, a J. Wahlberg occisus) differt magnitudine paullo minore 
rostro vero paullo longiore (ala 90; culmen rostri 22 mm), et rectricibus 
2 mediis, ante mutationem deeoloratis, pogonio externo sordide griseo- 
flavido. (Mus. Sthm. specimina multa a Wahlbergio, nomine P. fulvi- 
scapi, allata). A Kirkio circa fl. Zambesi frequens dicitur (Ibis 1864). 
126. PICUS Ahemprichi Ehrenb. Symb.; — Rüpp. Syst. Üb. 88, t. 
35; — Malh. I, 199, t. 43; — Mus. Hein. 114; — fuscus, gastrzo 
fasciisque dorsi alarumque sordide albidis (nec flavescentibus); gastraeo 
(ut praecedentium) longitudinaliter, postice transversim, striolato; tectri- 
cibus eaudz' apicem versus rubris; vitta submalari dilutius fusca, posto- 
culari obsoleta. — Iterum simillimus precedentibus, sed minor: ala 80 
mm. Pietura eorum omnino, colore, ut nuper descripsimus leviter mu- 
tato. Diff. sexus ut in illis. Frons non maculata, sed, ut in preceden- 
tibus, plumis ante mutationem decoloribus, apice sspe pallidis. — In 
junioribus partes nigricantes, eo tempore valde decolores, grisescentes. 
(Rüpp.). — Hab. in Kordofan et parte humiliore (maritima) abyssiniz. 
127. PICUS lafresnayi Malh. I, 204, t. 44; — Mus. Hein. 116; 
—- dorso fuscovirente, non fasclato; uropygio flavescente, plumis posticis . 
apice rubidis.  Gastreum flavoalbidum, parcius fuscostriolatum, maculis 
erissi paucis, transversis. Gula et latera capitis alba, vitta submalari 
fusca; postoculari obsoletiore. Ala fuscez, maculis externis flavo-albidis. 
Reetrices virenti-fusce, maculis flavis, scapis flavissimis. Pileus maris ut 
