TRIBUS 19, VIRIDES. 61 
178. PICUS oceipitalis Vig. Z. Proc. 1830, 8; — Malh. II, 129, 
t. 77; — saturatius viridis, rostro toto migro, lateribus capitis cum 
loris cinereis, stria malari utriusque sexus nigra; pileo cum cervice 
nigro, plaga frontali in mare maxima, rubra, in femina nulla. Crissum 
et hypoehondria non maculata. —Rectriees fuse; laterales immaculatz; 
fasciee tamen pallidiores in mediis adsunt. Ala cirea 150 mm. (M. Berol.). 
Nepal, Assam, Burmah. — (Jerd.). 
179? PICUS tancola Gould Z. Pr. 1862, 283; — Swinh. ibid. 
1863, 268; — et Ibis 1865, 389. — Simillimus P. occipitali, à quo 
differre dieitur maxilla inferiore albida, apice fusca, loris nigris, alis 
extus fulvescenti-viridibus, maculis externis remigum fulvis. Rectricés 
'laterales plus minusve pallidifasciatae. Iris alba. — Paullo minor dicitur, 
quam P. occipitalis: ala 140 mm (53 p. Swinh.). — A Swinhoe, l. 
intermedius dicitur inter P. occipitalem et P. guerini. Patria quoque 
intermedia: montes Chine meridionalis et Ànsulee Formose. (Mihi ignotus). 
180. PICUS guerini Malh. Rev. Z. 1849; — Monogr. II, 127, 
t. 80; — lwtius viridis, capite pallido, cervice nigromaculata. Stria lori 
et stria malaris nigre. —Pileus maris antice late ruber; femine cinera-* 
scens. Ala 150 mm. —— Sunilimus P. cano, et inter eum et pr:ece- 
dentem medius; differt maculis cervicis, coloreque lwtiore; alis fulve- 
scentiviridibus. Alw et cauda ut in illo. (Malh.). — CAna (Shanghai 
etc. cirea 30? lat. Swinh.). 
181. PICUS canus Gm. (Edw. 65); — Malh. II, 124 et 294, t. 
81; — P. norvegicus Lath. 33; — dilutius viridis (vel cinerascens), 
subtus pallidior, capite pallidius cinereo, stria lori striaque malari au- 
gustis, nigris; cervice immaculata. Mas plaga frontali rubra; femina 
pileo toto cinereo. Ala circa 150 mm. — Remiges extus purius albo- 
maculatz; rectrices dilutius fuscz, fasciis, in media et extima, parum 
distinctis, pallidis. Reliquae pennz ut in precedentibus, fere unicolores. 
Seniores subtus immaculati. Iris dilute rubra. — Jwvenis anni, supra 
subtusque minus vel obsoletius maculatus. — Hab. in ZEwrope dimidio 
orentali a Graecia, fere ad cireulum polarem; deinde, prwsertimque, 
per Asiam septemtrionalem, usque ad mare japonicum et China septem- 
trionali (Swinh. Z. P. 1863, 1067). 
Obs. JP. Karelini Brandt Bull. Petersb. X, 12; — Malh. II, 196 
(fig. nulla); — ex Persia; pileo cano, plumis Medio nigris, apice rubris, 
vel, in fronte, albis. Latera capitis collique et gastreum albida, vitta 
malari nigra, infra albovaria, supra albomarginata; gutture medio ven- 
treque fuscomaculatis. Plum: dorsi fusca, albofasciate, apice flavo- 
virides. — Videtur juv. hornotinus sp. eujusdam hujus Tribus. Cl. Malh., 
ex indicio Brandtiü, eum l. c. juv. ipsius P. viridis suspicatur. (Vix 
P. persicus Gm.; Lth. 34 (unice ex Aldrovando); eujus in descriptione 
neque Pieum, nec alam avem agnoscere possumus). 
