108 lXNX. 
latior, in medio desinit. —Vitta seapularis nigricans, albido-lunulata. 
Guttur albidum, transversim. cerebre nigrostriatum, plerumque leviter 
fulvotinetum. — Venter albus, maculis parvis sagittatis nigris. Crissum 
vix vel parum fulvolavatum, transversim 'nigrostriatum. —Remiges pri- 
marie nigrieantes, maculis utriusque marginis pallide rufis; 2:da aequalis 
4:t, vel etiam 3:tiw. —Cubitales extus cinerascentes, irroratte, utrinque 
maculis irroratis piete. —Rectrices cineres, irroratze, stris O5 transversis, 
flexuosis et irroratis, nigris albidisque, (prima et secunda a tectricibus 
oecultatis). Rostrum et pedes pallescentes. Iris fulvescens.  Mensurze 
partium in utroque sexu quales et paullum variabiles; specimina majora 
non raro sunt feminina.  R. ab ang. oris 17 mm; ala circiter 85 (88 
— 82; penna cub. prima ad 63 exit); cauda circa 69; t. 18. 
Avis migratoria. Habitat sstate 1n Europa fere tota (preter Hiber- 
niam et regionem intra ceireulum  polarem), Asia septemtrionali et 
media, eum China et India septemtrionali. Etiam in Egypto :estatem 
totam degere fertur (Rüppell) quod voro ulteriore affirmatione eget. 
Potius in Numidia (Algier etc.) zestivare credi licet; sed, etsi aves, ibi 
inventas, bene enumeratas habemus, tempora anni, qvibus ibi inveniuntur, 
rarius relata sunt. — Hieme in Africa interiore et in India vivit. Etiam 
in Europa meridionali quaedam hiemare dieuntur. 
Specimina, pro patria (wstivali) diversa, paullum differunt: 
a) Forma septemtrionalis (in Suecia, usque ad lat. 63 v. 649): 
pallidior, maeulis ventris minimis, non transversis, plerumque triangularibus. 
Mas vetus, gutture paullo magis fulvotincto. Latera capitis albidiora, 
vitta pone oculos distincta, nigrofusca, superne late albidolimitata. Stria 
malaris evidens, sed antice imperfecta. — 'emina gutture minus fulvo- 
tincto; pietura capitis laterali obsoletiore. — Specimina suecica, ger- 
manica, gallica, que comparavi, inter se simillima. Sp. japonicum, 
in Mus. Leydensi, a sp. germanico, nulla re differre visum est. Speci- 
mina ex "India, Bengalia, Bombay, Nil blanc", Mus. Paris., a nostratibus 
non differunt. (Verisimiliter hiemales, ibi migrantes ?). 
5) Forma meridionalis, colore ubique paullo saturatiore, quam 
pracedentis, tineta, sed pictura vix differt nisi maculis ventris, in lati- 
tudinem duetis, lineolas transversas, undulatas, medio acuminatas, refe- 
rentibus. Mensure speciminum, qua ad manum sunt, vel descriptorum, 
ez&dem ae minorum nostratium: Ala 82—84 mm.  Specimina vidi ex 
Dalmatia (M. Sthm), ex Italia, ex "China" (M. Leyd.) Amoy (Svinh. 
M. Berol); India (M. Francof.). à 
Synonymia. Zyne torqvilla Linn. Fn. Sv. 1761, n:0 97; — 
Yunz torqv. Syst. Nat. — Gm. ete. (v. supra); — Temm. Man. I, 403; 
— Gloger Handb. 468 (Iynx); — Schlegel Fn. Jap. 75; — Malh. II, 
289, t. 121 (Yunx torq.); — Jerdon Ind. I, 303; — Mus. Hein. p. 4 
(lunx). — Y. japonica Bp. Consp. L 112; — .Péeus Zyn«. Pall. Zoogr. 
L 416. — Nomen Iyngis ab Aristotele usque derivari supra diximus; 
avem vero eandem esse, qua Glottis ab eo vocatur, alio loco demon- 
stravimus. 
9. IYNX indica vitta gutturis media, longitudinali, rufocastanea, 
angusta, deorsum dilatata; lateribus gutturis genisque canis, creberrime 
transversim migrostriolatis. — Venter, cum  crisso, albus, leviter fulvo- 
