13 



Waar de infectie echter gelukte, ontwikkelde de roest zich even 

 sterk, als bij de planten op den minder alkalischen grond. We 

 zien hier dus, dat de meer of mindere alkaliteit van den bodem 

 geenerlei verandering brengt in de meer innerlijke eigenschappen, 

 die de resistentie bepalen. Zij veroorzaakt echter een geringe, 

 oppervlakkige modificatie, waardoor de infectie-kans beïn- 

 fluenceerd wordt; hetgeen bij oppervlakkige beschouwing den 

 indruk van een wijziging der resistentie zou kunnen maken. 



Dat de chemische samenstelling van den bodem veel invloed 

 kan hebben op de vatbaarheid der gewassen voor bepaalde 

 ziekten is overigens een bekend feit. Wij willen ons thans niet 

 verder verdiepen in de wijze, waarop dit geschiedt. Verschillende 

 onderstammen kunnen ongetwijfeld een overeenkonïstigen 

 invloed uitoefenen, zonder dat wij de oorzaak in de verandering 

 der protoplasma-eigenschappen behoeven te zoeken. Kleine 

 verschillen, in cuticula, beharing of d.g. kunnen reeds belangrijke 

 gevolgen hebben. 



De chemische samenstelling der vruchten speelt, zooals wij 

 reeds opmerkten, eveneens een rol. Zoo vonden Viala en 

 Pacottet 1), bij hun onderzoek van de Black-rotziekte van de 

 druif, veroorzaakt door Guignardia Bidwelii, dat deze zwam 

 voor hare ontwikkeling zoowel suiker als organische zuren 

 noodig heeft. De oude druiven bladeren, die zeer weinig suiker 

 bevatten, worden dan ook niet aangetast ; de jonge bladeren, die 

 i 1.75 % wijnsteenzuur en 4 % glukose bevatten, echter wel. 

 De druiven zelf zijn vatbaar gedurende hun zwelling tot 't begin 

 van de rijping. Het zuurgehalte bedraagt dan 32 — 24 %, het 

 suikergehalte 11 — 56 %. Gedurende de rijping daalt het zuur- 

 gehalte voortdurend, terwijl de suiker steeds toeneemt, waardoor 

 tenslotte de vrucht onvatbaar wordt. 



Volgens Averna-Sacca 2) speelt het zuurgehalte der bladeren 

 een groote rol bij de resistentie der druiven tegen Peronospora 

 en Oïdium ; hoe hooger het zuurgehalte, des te grooter de resis- 

 tentie. Wij zagen reeds hoe de enting de chemische samenstelling 

 der vruchten kan beïnfluenceeren. Doch niet alleen de vruchten: 

 Laurent 3) geeft talrijke voorbeelden van de verschillen in de 

 chemische samenstelling van de asch van planten al naar deze 

 op eigen wortel gekweekt of op vreemden onderstam geënt 

 waren, b.v. van koolsoorten en Sinapis arvensis, van tabak en 

 tomatenplanten en d.g. meer. 



1) Compt. rend. de 1'Ac. d. Sc. Bd. 138, 1904, p. 306. 



2) S'acidita dei succhi delle piante in rapporto alla resistenza 

 centre gli attacchi dei parassiti. Staz. Sper. 



3) Zie de genoemde verhandeling. 



