20 



„Op den grond in 't natte mos zijn twee wijfjes aan 't vechten 

 als straatmusschen. Ze vliegen en springen tegen elkander op, 

 bijten elkaar in den nek en rollen soms over elkander heen. 

 En 't mannetje vliegt maar schreeuwend heen en weer, alsof 

 hij de wijfjes aanhitst. De wijfjes zelf zijn ook niet stil, maar 

 roepen telkens „tak tak" en zelfs klinkt daar wel eens een 

 gezangtoon tusschen door. 



„Eindelijk vliegt het edele drietal schreeuwend weg. 



„Deze gevechten tusschen de wijfjes duren eenige weken 

 lang en bewijzen voldoende dat zij niet geheel onverschillig 

 blijven bij de stichting van het huishouden. Misschien hangt het 

 met de groote energie samen, dat zij soms zingen, een enkelen 

 keer zelfs zoo, dat ge meenen zoudt een mannetje voor u te 

 hebben. 



„Een maand later is de beurt aan de mannetjes. Dat zijn prach- 

 tige vechtpartijen of liever stijlvolle duels. De wijfjes in Januari 

 stellen zich onwaardig aan, verblind als ze waren door passie 

 en jaloezie. Het schijnt dat de mannetjes meer meester van zich 

 zelf blijven: ze breken ten minste hun vechtpartij dikwijls af, 

 door ieder in zijn eigen boom heerlijk en rustig te gaan zitten 

 zingen. 



„De ontmoeting krijgt daardoor, zooals dat ook bij andere 

 vogels het geval is, meer het karakter van een tournooi dan 

 van een strijd. Niet zelden ook komen op drukke plaatsen veel 

 merelparen bijeen en daar kan het dan zeer luidruchtig toegaan. 

 Zoo iets heb ik gezien op 10 April 1898 in het lage Middachter 

 bosch." 



Over den nestbouw schrijft Thysse in het bovenaangehaalde 

 prachtige werk het volgende : 



„Het bouwen van het nest geschiedt in de morgenuren en 

 bijna uitsluitend door het wijfje. Het mannetje zit dan te zingen 

 of vliegt met zijn wijfje mee. stapt om haar heen en dan gebeurt 

 het wel eens, dat hij een takje of een grassprietje van den grond 

 raapt en haar dat aanbiedt. Ook oefent hij in den allereersten 

 tijd eenigen invloed uit op de keuze eener nestplaats door 

 bouwstoffen naar de plek zijner voorkeur te dragen. 



„Merels bouwen overal, van vlak op den grond tot tien Meter 

 hoog in de boomen. Er wordt wel eens beweerd, dat merels, 

 die voor het eerst van hun leven bouwen, altijd een nest op den 

 grond maken, en dat ze dan later, door schade en schande wijs 

 geworden, het hoogerop gaan zoeken. 



„Dit is beslist onjuist. Het nest met eieren van onze foto 

 lag aan den voet van een dikken den, nagenoeg op den grond : 

 het zat bekneld tusschen het duinroosje en den dennenstam. 



