21 



De man, die bij het nest hoorde, had een snavel, oranje bij rood 

 af. Dat was dus wel een heel oud mannetje, dat misschien wel 

 zijn twaalfde huishouden groot bracht. 



„Ook is het nog zeer de vraag of de grond een zoo onveilige 

 plaats is voor een nest. Ik voor mij geloof dat het een der 

 veiligste nestgelegenheden is en dat de nesten, die een Meter 

 hoog boven den beganen grond liggen, in hagen of conifeertjes, 

 in veel ongunstiger conditie zijn. Die mogen door wezels of 

 katten niet worden opgemerkt, voor menschen, eksters en 

 gaaien liggen ze als 't ware voor 't grijpen. 



„Nu zouden we de onderstelling kunnen wijzigen en zeggen : 

 onervaren merels bouwen ter hoogte van een tot anderhalve 

 Meter en als ze ouder en wijzer worden, gaan ze hooger of 

 lager; maar nu heb ik dezen zomer weer juist een heel oud 

 en heel wijs wijfje leeren kennen, dat haar nest precies op neus- 

 hoogte had gebouwd in een houtmijt. Ze was zoo oud, dat ze 

 een gelen snavel en een bijkans witte borst had. Ook was ze 

 ongewoon groot. 



„Het materiaal van 't nest is zeer verschillend en regelt zich 

 geheel naar plaatselijke omstandigheden. De grondnesten zijn 

 voornamelijk gevlochten van grassprietjes en mos, met een 

 bodem van kleine takjes en verdorde stengels van voor jarige 

 planten. Die zijn dan door klei of mest aan elkaar verbonden; 

 maar ook in den aard en de hoeveelheid van dit bindmiddel 

 bestaat groot verschil. 



„De binnenbekleeding bestaat uit fijne plantenvezels en haren, 

 maar kan een enkele maal bijna geheel ontbreken. Het nest 

 in de houtmijt bestond bijna geheel uit takjes; in thuya's en 

 cypressen heb ik nesten gevonden, waarin de groene levende 

 takjes van den heester als bouwmateriaal waren gebruikt." 



Over de variaties in den nestbouw van de merels vindt men 

 merkwaardige bijzonderheden in G. Wolda: ,',Ornithologische 

 Studies"; uitgegeven door de Directie van den Landbouw, 

 bl. 49 en volgende; plaat VIII. 



„De merels broeden altijd minstens twee maal per jaar, 

 dikwijls driemaal, een enkelen keer viermaal, zoodat jonge 

 vogels in het eerste kleed (roodbruin met donkere vlekken) 

 aangetroffen kunnen worden tot in October. In den regel wordt 

 voor elk broedsel een nieuw nest gebouwd ; echter komt het ook 

 wel voor, dat een heel hecht nest tweemaal achtereen wordt 

 gebruikt. Een dood enkele maal gebeurt het, dat een merelpaar 

 een verlaten zanglijsternest in beslag neemt en er eieren in legt. 

 Zelfs zonder het binnenste op merelmanier te stoffeeren." 

 (Thysse.) 



