32 



(verwant aan het Fransch raaigras), Hordeum pratense (eene 

 soort van wilde gerst), Lolium italicum en Lolium perenne 

 (Italiaansch en Engelsch raaigras) ; 7e dat de volwassen vlieg 

 in de lente en in den zomer een levensduur heeft van onge- 

 veer 50 dagen ; 8e dat diep omploegen en rollen alleen op 

 zware gronden voorbehoedmiddelen zijn tegen het schadelijk 

 optreden van de fritvlieg; 9e dat van bemesting met stikstof- 

 houdende meststoffen om de schadelijke inwerking van de 

 fritvlieglarve tegen te gaan, weinig nut te verwachten is ; 10e 

 dat NoRMAN CuNLiFFE uit de fritvlieg de volgende parasieten 

 kweekte: Chasmodon apterus Nees, Psichaera spec, Aphidius 

 granarius en Dicyclus fuscicornis Walker. 



Natuurlijk is het de vraag, of de leefwijze van de fritvlieg 

 in Nederland, en in 't algemeen in Midden- en West-Europa 

 precies zoo is als in de buurt van Oxford en van de Theems, 

 waar de schrijver zijne onderzoekingen instelde, 



8. Bestrijding van slakken. In de „Geisenheimer Mitteilungen 

 über Obst- und Gartenbau", Jaargang XXXVI, No. 9 (Sept. 

 1921) komen enkele mededeelingen voor omtrent de verdelging 

 van slakken, die wel niet geheel nieuw zijn, maar waarop het 

 toch niet kwaad is, de aandacht hier nog even te vestigen. Op 

 kleine perceelen legge men stukjes van eene plank, kleine bundel- 

 tjes hout wol, buizen (draineerbuizen bijv.) enz. uit, waaronder 

 of waarin de slakken tegen den morgen wegkruipen. Verder kan 

 men volgens Hiltner met succes potten in den grond plaatsen, 

 die men tegen 't begin van den nacht met bier vult ter hoogte 

 van 1 C.M. De slakken komen daar op af en kunnen den volgenden 

 dag worden bijeengegaard. De gevangen slakken worden met 

 graagte door kippen gegeten. — Hiltner raadt voor de bestrij- 

 ding van slakken op grootere terreinen aan het bestrooien 

 van zulke perceelen met kalk, tweemaal achtereen met een 

 tussehenruimte van |- uur. Dit moet natuurlijk in den vroegen 

 morgen geschieden. 



Over deze bestrijdingsmethode, die reeds sedert jaren door 

 mij werd aanbevolen, alsmede over verdere bestrijdingsmiddelen 

 der slakken, zie men bl. 170 van deel II van den 4en druk van 

 ,, Ziekten en Beschadigingen der Landbouwgewassen", bewerkt 

 voor den heer Schoevers en mij. Ik wil echter nog even 

 wijzen op de volgende opmerking, die in de boven vermelde 

 mededeeling in de „Geisenheimer Mitteilungen" wordt gemaakt: 

 „In, plaats van met kalk, kan men ook met Thomasslakken- 

 meel of met kaïniet strooien, waardoor tevens den bodem 

 voedingsstoffen worden toegevoegd." J. Ritzema Bos. 



