9 



geheele jaar door, vooral in herfst en winter, bleek deze in alle 

 vegetatieve deelen aanmerkelijk rijker te zijn aan koolhydraten 

 dan de op zaailing geënte peer (Duchesse d'Angoulême). 



Waar we dus gezien hebben, dat tengevolge van de enting, 

 allerlei eigenschappen van de beide componenten (waarvan uit 

 den aard der zaak die van de ent het meest de aandacht trekken) 

 gewijzigd kunnen worden, moeten we nu de vraag stellen of ook 

 een verandering in de vatbaarheid voor bepaalde ziekten in 

 sommige gevallen is waar te nemen. Wij dienen daartoe eerst 

 deze eigenschap zelf nader te beschouwen. 



Hoe meer men zich met het onderzoek van de vatbaarheid 

 der planten voor aantasting door parasieten (resp. de resistentie 

 daartegen) heeft bezig gehouden, des te duidelijker is aan het 

 licht gekomen, dat men hier met een gecompliceerd, vaak moei- 

 lijk te analyseeren verschijnsel te doen heeft en vooral ook, dat 

 de dingen die zich hierbij voordoen, van zeer verschillenden 

 aard kunnen zijn. Het groote aantal planten (in de eerste plaats 

 natuurlijk cultuurge wassen) en anderzijds de enorme verschei- 

 denheid der parasitaire organismen, maakt het bovendien zeer 

 moeilijk de verschillende verschijnselen onder algemeene ge- 

 zichtspunten samen te vatten. In het algemeen zou men kunnen 

 zeggen, dat de beschouwingen zich in dezen zin ontwikkeld heb- 

 ben, dat men steeds meer de oorzaken der onvatbaarheid in 

 meer inwendig liggende factoren is gaan zoeken, zonder dat 

 daarom de meer uitwendige beschuttingsmiddelen hun beteeke- 

 nis geheel hebben verloren. Zocht men aanvankelijk de oorzaken 

 voor vatbaarheid (resp. resistentie) vooral in dikte van opperhuid 

 en cuticula, meer of mindere ontwikkeling van beharing, was- 

 lagen en dergelijke, wijdte van vaten (b.v. bij de door schimmels 

 veroorzaakte vaatziekten), of trachtte men deze te verklaren 

 door meer of mindere weekheid en waterrijkdom van het weefsel, 

 spoedig kwam men toch tot het inzicht, dat deze factoren in 

 de meeste gevallen ons in den steek laten als het er om gaat 

 vatbaarheid of resistentie te verklaren. De chemische samenstel- 

 ling van de plant, de aanwezigheid van bepaalde stoffen, die 

 chemotactisch de sporenkieming en ontwikkeling bevorderen, 

 de meer of mindere aanwezigheid van stoffen (suikers, stikstof- 

 verbindingen enz.), die een geschikt voedsel voor de parasieten 

 opleveren, andererzij ds het al of niet voorkomen van bescher- 

 mende stoffen (zoo b.v. looistoffen) bleken vaak een groote rol te 

 spelen. Doch er is geen sprake van, dat ook hiermede alle hierop 

 betrekking hebbende verschijnselen te verklaren zouden zijn. 



De samenstelling van het celvocht, in het bijzonder het meer 

 of mindere zuurgehalte, bleek een rol te spelen. Maar ook deze 



