kersencultuur in deze richting nog zeer veel te doen is. 



Onder de uitwendig waarneembare modificaties, die vermeld 

 zijn, trekken b.v, de veranderingen in vorm van bladeren, als 

 gevolg van enting (zie Winkler, p. 126 — 1 27) en van vruchten i) 

 onze aandacht. Voor ons onderwerp zijn deze zonder beteekenis. 

 Anders is dit echter met de verandering in beharing en dikte 

 van cuticula, want deze kunnen grooten invloed hebben op de 

 infectiekans. De door Daniel 2) vermelde vermindering van 

 beharing der bladeren bij druivensoorten, bij enting op glad- 

 bladige, wordt weliswaar door Winkler eenigszins in twijfel 

 getrokken; hij geeft echter toe, dat d.g. veranderingen — die 

 men immers ook zoo vaak als gewone standplaats-modificaties 

 ziet optreden — zeer goed het gevolg van beïnvloeding door 

 een bepaalden onderstam kunnen zijn. 



Veranderingen van getir en smaak der vruchten — voor de 

 praktijk van zooveel belang — worden zéér vaak vermeld. Een 

 interessant voorbeeld, ook om den waarnemer belangrijk, ver- 

 meldt Laurent 3) : ,^De beroemde Engelsche kweeker Knight 

 had in zijn tuin twee perziken van dezelfde variëteit (Acton 

 Scott), de een op eigen wortel, de andere geënt op pruim; zij 

 waren in volkomen dezelfde omstandigheden. Toch was de smaak 

 en het aroom van de geënte perziken zoo inferieur, vergeleken 

 met de — kleinere en minder gekleurde — vruchten van de op 

 eigen wortel staande, dat hij niet had kunnen gelooven met 

 dezelfde variëteit te doen te hebben, indien hij niet zelf de 

 entingen verricht had (Horticultural Transactions T. V., p. 289). 

 Voor ons zijn hier die veranderingen belangrijk, welke met een 

 chemisch aantoonbaar verschil in samenstelling der vruchten ge- 

 paard gaan. Immers, er zijn verschillende gevallen bekend 

 — we komen hier nog op terug — waarin de chemische samen- 

 stelling der vruchten van grooten invloed is op de ontwikkeling 

 van bepaalde schimmels, welke deze vruchten aantasten. Een 

 zeer duidelijk verschil in het suikergehalte werd b.v. geconsta- 

 teerd bij een bepaalde peren-variëteit, al naar deze op kwee of 

 op perenzaailing gekweekt werd. Bij de eerste ruim 102 gr. 

 suiker per liter sap, bij de tweede 93,5 gr. Volgens een ander 

 onderzoek is deze meerdere rijkdom aan koolhydraten bij de 

 op kwee geënte peer niet tot de vruchten beperkt: Bijna het 



1) Zie bijv. MiLLOT, Poires nouvelles obtenues par Ie surgreffage. 

 Revue borticole, 1899. 



2) L. Daniel, Premières notes sur la reconstitution du vignoble 

 fran9ais par Ie greffage. Revue de Viticulture, 1904. 



3) Ch. Laurent, Etude sur les modifications chimiques que peut 

 amener la greffe dans la eonstitution des plantes; (1908) p. 20. 



