Wij mogen het derhalve als een vaststaand feit beschouwen, 

 dat veranderingen, die wij als gevolg van de enting zien optreden, 

 op te vatten zijn als modificaties, op één lijn te stellen 

 met de wijzigingen, die de planten tengevolge van bodemge- 

 steldheid, klimaat, van bemesting en andere cultuiirmaatregelen 

 ondergaan en evenmin als deze laatste overgeërfd worden. Wij 

 weten dat deze wijzigingen van zeer uiteenloopenden aard kun- 

 nen zijn; zij kunnen betrekking hebben op: groeikracht, grootte 

 van bladeren en bloemen, bloeitijd, vruchtbaarheid, chemische 

 samenstelling der vruchten, kleur van "t loof, beharing, ana- 

 tomischen bouw enz. enz. 



Wij moeten dan verder niet uit het oog verliezen, dat de 

 modificaties, die tengevolge van de enting optreden, toch zeer 

 goed een eigen karakter kunnen vertoonen of wel buitengewone 

 afmetingen kunnen aannemen. Soms vertoonen de enten op 

 vreemden onderstam een opvallend weelderigen groei, veel ster- 

 ker dan op eigen wortels. Baur i) heeft b.v. 't volgende waar- 

 genomen: Wanneer men twee gelijkwaardige oogen van Cytisus 

 hirsutus oculeert, het eene weder op Ci/tisus Jiirsutus, het andere 

 op Laburnum vidgare, dan ontwikkelt zich het eerstgenoemde 

 in 2 jaren hoogstens tot een takje van j c.M. dik en ongeveer 

 1 M. lang. terwijl het op Lahurnurn vuJgare geoculeerde in 

 denzelfden tijd uitgroeit tot een tak van ongeveer 1 M. lengte, 

 1 a 1,5 C.M. dik. en met vele zijtakken. 



Dikwijls neemt men echter het tegengestelde waar; het is 

 van algemeene bekendheid, dat de appel zich in den regel op 

 paradijs of doucin minder sterk ontwikkelt dan op appelzaailing; 

 hetzelfde geldt voor peer en kwee (van daar de benaming 

 „verzwakkende onderstammen"). 



Terwijl de meer toevallige waarnemingen der practici over 

 den invloed van onderstam op ent uit den aard der zaak steeds 

 betrekking hebben op houtgewassen, zijn de meeste weten- 

 schappelijke onderzoekingen op dit gebied met kruidachtige 

 planten verricht. De reden is duidelijk: het werken met kruiden 

 is gemakkelijker, het ^eeft snellere resultaten en de technische 

 moeilijkheden zijn in den regel geringer dan bij houtgewassen. 

 Griffon had in zijn proeftuin in sommige jaren ..verscheidene 

 duizendtallen van „geënte planten"; het waren alle kruidach- 

 tige planten, vooral Solaneeën (tomaat, aardappel, eierplant, 

 tabak. enz.), verder kool en andere Crucifeeren, Helianthus- 

 soorten en dergelijke meer. Behalve de geënte planten werden 



1) Baue, Einführung in die experimentelle Vererbungslehre, 3e 

 und 4e Auflage, p. 277. 



