stam, sterk op elkaar in, zóó zeer, dat de fundamenteele eigen- 

 schappen gewijzigd worden en er langs ongeslachtelijken weg 

 ware bastaarden zouden ontstaan (;,ongeslachte]ijke hybridi- 

 satie"). Door ent en onderstam in geschikte combinaties samen 

 te brengen, zou men langs dezen weg het ras sj^^stematisch kunnen 

 verbeteren, in een bepaalde, gewenschte richting, evenals men 

 dit door de gewone (dus geslachtelijke) hybridisatie doet. Op 

 deze ^ijze meende Daniel, door middel van enting de gewenschte 

 eigenschappen van de Amerikaansche en Fransche soorten in 

 een variëteit te kunnen vereenigen, die zich dan op eigen wortel 

 zou laten voortkweeken. Dit zou verre te verkiezen zijn boven 

 de gewone enting der inheemsche variëteiten op Amerikaansche 

 onderstammen, waardoor — volgens dezen auteur — de qualiteit 

 der producten sterk leed en bovendien de vatbaarheid voor 

 andere ziekten toenam. 



Deze denkbeelden van Daniel hebben weinig aanhangers 

 meer: practici zoowel als botanici verklaren nadrukkelijk, dat 

 de qualiteit der wijnen door de enting niet achteruitgaat. 

 Mogen er ook al geringe verschillen in de chemische samenstelling 

 van het sap (van geënte en niet-geënte planten) zijn waar te 

 nemen, in een bepaalde richting wijzen die niet; het zijn schom- 

 melingen zooals die ook bij de cultuur op verschillenden bodem 

 optreden. Griffon i) verklaarde in 1911 nadrukkelijk: „je n'ai 

 jamais vu de raisins francais a gout rendu foxé par Ie sujet 

 américain, j'ai degusté des vings rouges ou blancs de 

 première qualité et, dans Ie domaine paternel, nous récoltons 

 du vin aussi bon qu 'avant la greffe". In dezelfde verhan- 

 deling bestrijdt Griffon op grond van uitgebreide en nauw- 

 keurige entproeven Daniel's denkbeelden betreffende „onge- 

 slachtelijke hybridisatie"; hij stemt geheel overeen met Baur 

 en Winkler (zie het in de inleiding reeds genoemde werk 

 „Untersuchungen über Propfbastarde") en stelt zich daarmee 

 op het standpunt, dat wij in onze inleiding in 't kort hebben 

 aangeduid. 



Wat de practijk betreft, kan ik volstaan met een citaat uit 

 Pacottet (Victiculture, 1917): „L'hybridation nous a donné 

 beaucoup; l'hybridation asexuelle en est encore aux promesses." 



Ik heb over deze quaestie eenigszins uitgeweid, omdat hierbij 

 een nauw verband tusschen groote oeconomische belangen en 

 theoretische vraagstukken in 't oog springt; bovendien ook, 

 omdat wij op de ziekten van de druif, in verband met de enting 

 nog meer dan eens zullen moeten terugkomen. 



1) Zie het reeds genoemde artikel, p. 187. 



