39 



leeuw, van achteren slang, het middendeel geit". Ofschoon iets 

 minder bizar, beantwoorden de plantaardige chimaeren in 

 hoofdzaak aan dit type; zij zijn samengesteld uit deelen van 

 verschillende planten, die ieder op zichzelf hun eigenschappen 

 zuiver bewaard hebben ; evenmin als bij het fabeldier, is er sprake 

 van bastaardeering tusschen de verschillende componenten. 

 Chimaeren, zooals de Cytisus Adami, waarbij een kern van de 

 ééne plantensoort omgeven is door een huid (één, twee of meer 

 cellen dik) van een andere soort, noemt men omhullings- 

 chimaeren (periklinaalchimaeren); met de andere groej), de 

 z.g, sectoriaalchimaeren, behoeven we ons hier niet bezig te 

 houden. 



Met sommige van deze omhullingschimaeren zijn nu onder- 

 zoekingen verricht betreffende de aantasting door zwammen; 

 wij dienen deze wat nader te beschouwen. 



Het zijn in de eerste plaats de tusschenvormen van meidoorn 

 en mispel. Van deze „Crataegomespilus' ' -soovten is de oorsprong 

 onbekend. Er zijn twee soorten van bekend, beide bestaande 

 uit een kern van meidoorn, omhuld door cel weefsel van den mispel. 

 Bij Crataegomespilus Asnieresii bestaat dit laatste alleen uit de 

 epidermis, slechts één cellaag dik, behalve op de vruchten, waar 

 de mispelopperhuid uit meerdere cellagen bestaat. Bij Crataego- 

 mespilus Dardari bestaat het mispelomhulsel, behalve uit de 

 opperhuid, ook uit een daaronder gelegen cellaag, de z.g. sabe- 

 pidermale laag. 



Met deze planten hebben zich prof. E. Fischer te Bern en 

 zijn leerlinge, mej. G. Sahli i), bezig gehouden. Zij stelden een 

 onderzoek in naar de vatbaarheid voor bepaalde roestzwammen, 

 Gymnosporangium clavariaeforme en confiisutn. De planten 

 Averden geïnfecteerd door middel van de teleutosporen ; die 

 van O. clavariaeforme werden verzameld op Juniperus com- 

 munis, die van G. confusum op Juniperus Sabina. 



Over de proeven met G. clavariaeforme kunnen we kort zijn; 

 zij werden op kleine schaal genomen. De meidoorn is vatbaar 

 voor de aantasting door deze zwam, de mispel volkomen on- 

 vatbaar. Het bleek nu dat Crataegomespilus Dardari, op mei- 

 doornonderstam, in vier gevallen niet aangetast werd, terwijl 

 dit met den onderstam wel het geval was : op dezen laatste 

 traden spoedig pykniden en na eenige weken ook aecidiën op. 

 De dubbele cellaag van mispelweefsel heeft dus in deze gevallen 



1) Zie Gertrud Sahli, Die Empfanglichkeit von Pomaceeën- 

 bastarden, — Chimaren und intermediaren Formen für Gymno- 

 spcangien. Centralbl. für Bakt. u.s.w. 2e Abt., 1916., en de daar 

 geciteerde literatuur. 



