47 



wordt in Diütsche boeken niet zoo heel erg „erschöpfend" 

 behandeld, en is daarom ook in Nederland niet van gewicht. 

 En zoo is het met tal van ziekteverschijnselen onzer houtge- 

 wassen. Zoodra ze in Duitschland van beteekenis zijn, heeten 

 ze hier ook belangrijk, al heeft nooit iemand ze gezien. Het is 

 eene slechte gCM^oonte, op dit gebied klakkeloos alles van onze 

 Oostelijke buren na te praten. Duitschland is groot, en de 

 ziekten van de bosschen in Oost Pruisen of Beieren komen in 

 Nederland weinig of niet voor, terwijl in Nederland weer vaak 

 toestanden heerschen, waarmede geen enkele Duitsche schrijver 

 vertrouwd is. 



„Ik heb getracht hier een praktisch boek te schrijven, dat 

 zuiver Nederlandsche toestanden behandelt." 



De heer De Koning schrijft verder in zijne voorrede, dat hij 

 door mijne werken over „Landbouwdierkunde", over „Ziekten 

 en Beschadigingen der Landbouwgewassen" en over „Ziekten en 

 Beschadigingen der Ooftboomen". waarin gestreefd werd, steeds 

 het oog gevestigd te houden op het praktisch belang van den 

 Nederlandschen land- en tuinbouwer, werd aangespoord, een 

 dergelijk boek over Boschbescherming te schrijven. Vooral 

 daarom, en ook omdat hij aan mijne werken verschillende ge- 

 gevens en afbeeldingen had ontleend, wenschte hij zijn boek aan 

 mij op te dragen: eene vriendelijkheid, die door mij op hoogen 

 prijs wordt gesteld. 



De opmerking van den heer De Koning, dat de uit Duitsch- 

 land tot ons gekomen Boschbouwwetenschap hier te lande 

 nog altijd hare Duitsche afkomst verraadt, is volkomen juist. 

 De ouderen onder onze Boschbouwkundigen hebben hunne 

 geheele vakopleiding in Duitschland genoten, en ook vele jonge- 

 ren althans een gedeelte daarvan. Zelfs in hunne uitdrukkingen 

 is dit soms nog te merken. Ik herinner mij nog dat eens een exa- 

 minandus in een opstel schreef over een denneboom, „die van den 

 dennenscheerder bevallen was" („vom Waldgartner befallen"). 

 Zelfs de heer De Koning zelf maakt zich in zijn werk enkele 

 malen schuldig aan het gebruik van germanismen. Op bl. 40 

 schrijft hij over „knorrige" (lees: ,, knoestige") dennen, en op 

 bl. 262 zegt hij dat de veen mol eene onderaardsche leefwijze 

 „voert" (lees: „leidt"). Maar toch is zijn werk, niettegenstaande 

 die enkele germanismen, een echt Nederlandsch boek, dat steeds 

 de belangen van den Nederlandschen Boschbouw op het oog 

 heeft. De schrijver heeft zelf veel waargenomen op het gebied 

 van de ziekten en beschadigingen der Boschbouwgewassen 

 en verder heeft hij zijne gegevens verzameld bij Nederlandsche 

 Phytopathologen en Nederlandsche Boschbouwkundigen : niet 



