56 



sproeiings- of bestrooiingsmiddelen glijden langs de gladde 

 oppervlakte van de bladeren dezer planten naar beneden, 

 terwijl zij op de breedere, horizontaal geplaatste en vaak be- 

 haarde bladeren der onkruiden blijven liggen en hunne doodende 

 werking uitoefenen. Daardoor komt het, dat door het gebruik 

 der bedoelde chemische middelen de klaver in den regel ook 

 beschadigd wordt. 



De inwerking moet niet al te kort duren ; daardoor wordt het 

 resultaat minder goed, wanneer er spoedig na de uitstrooiing 

 regen valt. 



Natuurlijk heeft men bij het gebruik van kainiet dit voordeel, 

 dat men daarbij tevens eene kalibemesting toedient, terwijl de 

 planten bij het gebruik van kalkstikstof eene stikstofbemesting 

 ontvangen. 



Kalkstikstof wordt soms alleen aangewend, maar het meest 

 gemengd met kainiet; in 't laatste geval dient men met het 

 aangewende middel eene kali- en stikstof bemesting toe. 



Eenigszins uitvoeriger zijn de chemische middelen ter bestrij- 

 ding van onkruiden behandeld in Ritzema Bos en Schoevers, 

 „Ziekten en beschadigingen der Landbouwgewassen," deel II 

 (4e druk), blz. 64—66). 



Eene grondige bespreking van onkruidbestrijding met 

 fijngemalen kainiet vindt men in den 22en jaargang van dit 

 tijdschrift, oe aflevering, blz. 107 — 121. De heer Lindeman 

 heeft in deze van tien platen voorziene verhandeling eene menigte 

 door hem genomen proeven meegedeeld, en komt tot de conclusie 

 dat kainiet als bestrijdingsmiddel tegen onkruiden de voorkeur 

 verdient boven ijzervitriool: Ie omdat kainiet meer algemeen 

 onkruid doodend werkt dan ijzervitriool, 2e naast de onkruid 

 doodende eigenschap metéén waarde als meststof bezit, 3e ge- 

 makkelijker aan te wenden is dan ijzervitriool, daar deze laatste 

 stof óf als oplossing moet worden gebruikt en dan het gebruik 

 van een sproeimachine noodig maakt, óf als poeder aangewend, 

 bijtend werkt op de slijmvliezen van de arbeiders, die er mee 

 werken. 



In „Fühling's landwirtschaftliche Zeitung", Bd. 69 (1920) 

 komt eene verhandeling voor van G. Voss, die vergelijkende 

 proeven heeft genomen omtrent de bestrijding van klei- en 

 zandherik met behulp van chemische middelen. Deze heeft 

 het alleen over de bestrijding van de beide heriksoorten ; hij 

 nam geene proeven omtrent de bestrijding van andere onkruiden. 

 Voss wijst er op, dat — om een voldoend resultaat van strooi- 

 middelen (kainiet, kalkstikstof of een mengsel van deze beide 

 stoffen) te verkrijgen — er niet alleen genoeg water op de planten 



