57 



moet liggen gedurende den tijd van het uitstrooien, :maar dat 

 de planten ook lang genoeg moeten vochtig blijven. Daarom 

 komt hij tot de conclusie, dat het gebruik van vloeistoffen 

 beter is. Hij verkiest boven de strooimiddelen eene oplossing van 

 ijzervitriool of van ammoniumsulphaat (zwavelzure ammonia). 

 Bepaaldelijk de laatstgenoemde stof verdient, volgens hem, de 

 meeste aanbeveling, èn omdat het oplossen ervan gemakkelijker 

 geschiedt dan dat van ijzer vitriool, èn omdat de haver er nooit 

 door wordt beschadigd, èn ten slotte ook omdat de zwavelzure 

 ammonia als meststof werkt, zoodat het daarmee besproeide 

 gewas veel meer koren en stroo oplevert dan dat, hetwelk daar- 

 mee niet in jongen staat werd besproeid. 



Oyitleend aan ,, Verslagen en Mede- 

 deelingen van den Plantenziekte^ihun- 

 digen Diëtist." No. 24. 



CHLOROCLYSTIS RECTANGULATA L., 

 EEN VOOR OOFTBOOMEN SCHADELIJK RUPSJE. 



Sinds eenige jaren heeft het in de praktijk op sommige plaatsen 

 de aandacht getrokken, dat de lijmbanden, die ter bestrijding 

 van den kleinen wintervlinder {Cheimatobia brumata) waren aan- 

 gelegd, niet dat resultaat opleverden, waarop men — de om- 

 standigheden in aanmerking nemende — meende te mogen 

 rekenen. Men nam op de van lijmbanden voorziene boomen 

 nog veel groene spanrupsen waar, die, hoewel ten onrechte, 

 voor die van den kleinen wintervlinder werden aangezien. 



Reeds in het verslag over 1914 van het Instituut voor Phyto- 

 pathologie werd de aandacht op het rupsje gevestigd. Men had 

 toen, onder het groote aantal ingezonden wintervlinderr.upsen, 

 ook rupsen aangetroffen, die in meerdere opzichten van den 

 Ideinen wintervlinder afweken. 



Uit bedoelde rupsen werden destijds aan het Instituut 

 vlindertjes opgekweekt, die door den heer Mr. A. Brants 

 werden gedetermineerd als Chloroclystis (vroeger Eupithecia) 

 rectangulata L. Omtrent de verdere levenswijze konden echter 

 geen waarnemingen worden gedaan, daar de volwassen dieren 

 eerst werden opgemerkt, toen zij dood in de broedkooien lagen. 



Het zij me vergund uit het genoemde verslag nog het volgende 

 aan te halen: 



„Volgens Theobald overwintert het insect als ei, welke eieren 

 door de in Mei, Juni en Juli vliegende vlindertjes aan de boomen 

 gelegd worden. Volgens anderen verlaat het rupsje het ei reeds 



