60 



wordt ook wel een enkele rups op de bladeren gevonden. 



Wanneer de bloei der peren afgeloopen is, zijn de rupsen nog 

 niet volwassen. Ze begeven zich nu alle naar de bladeren en 

 vreten dan het liefst aan de jonge blaadjes, die zij sterk bescha- 

 digen. Deze rups is Avaarschijnlijk de oorzaak van de groote 

 bladvernieling, die men direct na den bloei soms kan waar- 

 nemen, hoewel hierbij ook de rupsen van den kleinen winter- 

 vlinder, bladrollers e. a. een rol spelen. 



Bij den appel komt bladbeschadiging, veroorzaakt door 

 Chloroclystis, weinig of niet voor; niet alleen, omdat de appel 

 door het insect wat minder gezocht lijkt, maar ook, omdat de 

 rupsen in de appelbloemen hun larvestadium geheel of bijna 

 geheel kunnen voltooien. 



Wanneer de bloemknoppen ontbreken, gaan de rupsen anders te 

 werk. Ze begeven zich dan direct naar de zich ontplooiende 

 blaadjes en vreten die op nog nader te beschrijven wijze aan. 

 Het laat zich dus hooren, dat de bladbeschadiging, door 

 Chloroclystis toegebracht aan boomen, die geen of weinig 

 bloesem voortbrengen, vrij wat grooter kan zijn dan aan die, 

 welke rijk bloeien. In 1920 — een schraal fruitjaar — was 

 de bladvreterij door Chloroclystis veroorzaakt, ook heel wat 

 grooter dan in 1921. 



De beschadiging der bladeren is wezenlijk verschillend van 

 die door den kleinen winter vlinder veroorzaakt. Vreet de laatste 

 in de bladeren min of meer groote ronde gaten, Chloroclystis daar- 

 entegen skeletteert ze. Wanneer de pas uitgekomen rupsen van 

 deze soort in het voorjaar of wel, indien later de bloei afgeloopen 

 is, de nog opgerolde of zich langzaam ontplooiende blaadjes 

 binnendringen, wordt de opperhuid binnen in het blad afge- 

 schaafd, terwijl het bladmoes tot op de tegenovergestelde opper- 

 huid wordt weggevreten. Het verder ontplooien wordt het blaadje 

 door het aanbrengen van een weinig spinsel belet. Daardoor wor- 

 den de groene blaadjes spoedig frommelige, bruine dingen, die 

 in grooten getale aanwezig, den boom een alles behalve prettig 

 aanzien geven. Jong bladmoes schijnt te worden uitverkoren; 

 althans de rupsen, die zich bij het eindigen van den bloei tot 

 de bladeren moeten gaan bepalen, begeven zich naar de toppen 

 der scheuten. Een enkele maal ook wordt de larve tusschen 

 twee op elkaar liggende, oudere bladeren gevonden. 



Of de rups aan kers en pruim ook veel schade doet, kan ik 

 nog niet uitmaken. Ik meen echter, dat Chloroclystis aan de 

 jiruim weinig of geen nadeel toebrengt, terwijl ik omtrent de 

 kers uiteraard geen waarnemingen heb kunnen doen. 



De rupsen zijn in volwassen toestand ruim 1 c.M. lang, groen, 



