63 



lingsmethode. (Zie o.a. Ritzema Bos en Schoevers; „Ziekten 

 en Beschadigingen der Landbouwgewassen" 4e druk, deel II, 

 bl. 31 en 32). Daarom namen Darnell — Smith en H. Ross 

 proeven met de behandeling van de zaaitarwe langs drogen 

 weg door bepoedering met kopercarbonaat in de verhouding- 

 van twee deelen van deze stof op 1000 maal dat gewicht aan 

 graan. Zij verkregen daarmee zeer gunstige resultaten. 



14. Peritheciën van den eikenmeeldauw. V. Peglion („Bulle- 

 tin de renseignements agricoles", 1920, bl. 313) vond op 15 

 October 1919 aan beide kanten van de bladeren van een jongen 

 eik, die door den eikenmeeldauw was aangetast geweest, talrijke 

 peritheciën, behoorende tot Microsphaera quercina Burr. Dit 

 was te Bologna in Italië. Vergelijk „Beknopte aanteekeningen 

 op plantenziektenkundig gebied", Jaargang XXVII van dit 

 Tijdschrift, nr. 4, op bl. 135). 



Het blijkt dus langzamerhand, dat de peritheciën van de 

 eikenmeeldauwzwam toch niet zóó zeldzaam zijn als men eerst 

 vermoedde. 



15. Onderzoekingen omtrent de stamroest der Weymouths- 

 dennen en de Cronartiumroest der Ribessoorten. Er is, zooals 

 bekend is, in Nederland eene soort van roestziekte, die de blade- 

 ren van verschillende Ribes-soorten (vooral van zwarte bessen 

 en van aalbessen) aantast en tot sterven en afvallen brengt. 

 De roestzwam, welke deze ziekte veroorzaakt, heet Cronartium 

 ribicola; deze vormt eerst uredosporen en daarna teleutosporen 

 op de Ribesbladeren. De bekerroestgeneratie van deze zwam 

 leeft bij ons uitsluitend op den Weymouthsden, en wel in het 

 bastgedeelte van den stam en de takken. De bekerroestsporen 

 of aecidiosporen vormen zich daar in groote massa's bijeen, 

 binnen een wit omhulsel, dat door de schors heen naar buiten 

 dringt. Zoo ziet men dan aan de oppervlakte van de aangetaste 

 stammen en takken van den Weymouthsden witte blazen te 

 voorschijn komen, die later barsten en groote hoeveelheden 

 oranjekleurig stof uitstorten, bestaande uit milliarden aecidio- 

 sporen. In dezen vorm wordt de roestzwam Peridermium Strobi 

 genoemd, en de door haar veroorzaakte ziekte heet „de blaasroest 

 van den Weymouthsden". De aecidiosporen kunnen, wanneer 

 zij op de bladeren van Ribes-soorten terecht komen en daar 

 kiemen, weer de Cronartiumroest van deze struiken veroorzaken. 



Hoewel in Nederland, en naar ik meen ook in andere landen 

 van Europa, de hier bedoelde zwam geene andere dennen aantast 

 dan den Pinus Strobus, leidden een aantal jaren geleden eenige 



