64 



Amerikaansche onderzoekers uit door hen ingestelde infectie- 

 proeven af. dat alle soorten van Pimis met meer dan twee bij 

 elkaar op het einde der korttakjes geplaatste naalden zouden 

 kunnen worden besmet; en om nu den invoer van de bedoelde 

 roestzwam in Amerika te voorkomen, verboden zij den invoer 

 van al deze dennen soorten. Daar toentertijde in Boskoop en 

 elders in ons land Pinus cembra zeer veel voor Amerika gekweekt 

 werd, was dit een groote tegenvaller voor onze boomkweekers, 

 die sindsdien helaas aan grootere teleurstellingen zijn gewend 

 geraakt. 



In een artikel in .,Phytopathology", deel II (1921) nr. 4, 

 bl. 170 — 172 komt voor een opstel van H. Penni>'GTON, W. H. 

 Snell, H. H. York en Perley Spaulding, getiteld .Jnvestig- 

 ation of Cronartium ribicola in 1920", waarin o.a. eene mede- 

 deeJing van Spaulding voorkomt, luidende als volgt : „Ver- 

 scheiden jaren geleden werden op Block Island een groot aantal 

 exemplaren geplant van Pinus Strobus, Pinus flexilis, Pinus 

 cembra, Pinus mugho, Pinus sylvestris en Pinus densiflora. In 

 het voorjaar van 1920 werden alle boomen van Pinus flexilis 

 bevonden, ernstig te zijn aangetast door de stamroest, en van de 

 10 boomen droegen er 8 vruchtlichamen van Peridermium 

 Strobi, terwijl de 2 andere, wanneer zij dan nog in leven zijn, 

 zonder twijfel in 't volgende jaar dergelijke vruchtlichamen 

 zullen vertoonen. Een aanzienlijk aantal exemplaren van Pinus 

 Strobus was ook aangetast, maar geen van de andere soorten 

 van Pinus was geïnfecteerd. Het bleek dat P. flexilis meer vat- 

 baar voor de stamroest is dan P. Strobus. Ik wil er echter hier 

 in 't bijzonder op wijzen dat Pinus cembra in 't geheel niet 

 werd aangetast, niettegenstaande op Block Island oijzettelijk 

 Ribes-struiken in de buurt van de Pinussoortten werden aan- 

 geplant en met Cronartium ribicola werden besmet. 



Nog eene opmerking uit het boven aangehaalde verslag wil 

 ik hier vermelden. Het bleek dat Ribes-soorten bij ernstige 

 aantasting door Cronartium ribicola op groote schaal kunneu 

 worden gedood, zij het niet in één jaar, dan toch in eenige op- 

 volgende jaren. Intusschen kunnen zij de voor besmetting 

 vatbare dennen, zooals de Weymouthspijn, in de buurt, maar 

 ook zelfs op vrij groote afstanden besmet hebben. Deze gaan 

 niet dadelijk, zelfs gewoonlijk niet in de eerste jaren, dood, 

 maar blijven vaak lange jaren ziek. En zoo laat zich verklaren, 

 dat op plaatsen, waar sedert langen tijd geen bessenstruiken 

 of wilde Ribes-soorten groeiden, toch de Weymouths- en andere 

 vatbare dennen ernstig kunnen zijn aangetast. 



J. RiTZEMA Bos. 



