70 



in hun schuilhoeken dood te branden. Men licht daartoe de 

 kluiten op, vooral nabij buizen, palen en wanden, ea richt even de 

 vlam op den grond. De pissebedden sterven dan vrijwel dadelijk. 



In den groeitijd legt men tegen den avond bosjes met geurig 

 hooi, op 1 a 2 M. afstands van elkaar tusschen de planten; 

 des morgens verzamelt men die bosjes, waarin dan vele pisse- 

 bedden zijn gekropen, in een zak en richt tegelijkertijd een steek- 

 vlam op de plaats, waar het bosje gelegen heeft, om de pisse- 

 bedden, die er onder hebben gezeten, te dooden. In een ons 

 bekend geval werden hier te lande in een bloemkweekerij per 

 bosje gemiddeld 100 stuks per dag gevangen; in de 300 bosjes 

 in de kas dus — 30000, Men ving zoo ongeveer 800.000 exem- 

 plaren, en toen was de plaag vrijwel tot staan gebracht. 



Een ander goed vangmiddel maakt men door bloempotten 

 aan den binnenkant te bestrijken met een dikke brij van meel 

 en water en ze daarna voor de helft te vullen met half verteerden, 

 drogen mest ; legt men deze potten dan op hun kant neer, even 

 in den grond gedrukt, dan kruipen er vele pissebedden in weg. 

 Volgens berichten uit Amerika vergiftigt men daar de pisse- 

 bedden met Parijsch groen ; bij door ons genomen proeven 

 bleken deze dieren echter zoo goed als ongevoelig daarvoor te 

 zijn; zij vraten er flink van, zonder er aan te sterven. 

 De planten zelf kan men tegen de pissebedden beschermen, 

 door een kartonnen kraag plat op den grond rondom den voet 

 te leggen (op de wijze van een koolkraag, zie Mededeeling 8 

 of vlugschrift 10, dus); deze kraag wordt dan aan de opper- 

 vlakte besmeerd met vliegen- of rupserlij m. 



Zooals boven reeds werd gezegd, is het uitstekend om kippen 

 en eenden in de kassen te laten loopen; ook padden en kikkers 

 eten pissebedden; men doode deze nuttige en onschadelijke 

 dieren dus niet! 



3. Verwelkingsziekte. Do oorzaak van deze ziekte is een 

 schimmel, Verlicillium alboalrum genaamd, die in de vaat- 

 bundels *) leeft; de zwam dringt van uit den grond, waarin zij 



1) Onder don naam ,,vaatbundpls" zijn de kanalen bekend, die in 

 eiken plantenstengel aanwezig zijn; zij zijn bestemd, zoowel voor het 

 vervoer van het door do wortels opgenomen water met daarin op- 

 geloHto voedingszouten, als voor het vervoer van de, in de bladeren 

 met behulp van die stoffen en het koolzuur uit do hicht, gevormde 

 bouw- en reservestoffen, die gebruikt worden bij den opbouw der 

 groi'iende di den. Rij dwarsdoorsneden van een gezonden tomaten- 

 Htengel ziet men die vaatbuiidcls als lichter gekhnirdo partijen van 

 met het bloote oog juist zichtbare gaatjes ; bij lengte doorsneden als 

 lichte strepen. 



