81 



10. Wortelaaltje {Heterodera radicicola). Dit mikroskopisch 

 kleine wormpje is alleen in den volwassen, vrouwelijken vorm, 

 waarin het in de knobbelige wortels zit, nog juist met het bloote 

 oog te zien; de misvorming, die het veroorzaakt, afgebeeld 

 op PI. II, fig. 10, valt echter zooveel te meer in het oog. Deze 

 knobbels aan de wortels, in het Westland de „knol" genaamd, 

 zijn een gevolg van de aanwezigheid der aaltjes, die men, 

 na afkrabben der buitenste lagen, als witte, glimmende korreltjes 

 kan zien. Voor nadere bijzonderheden over dit Avormpje, dat 

 in wel 500 soorten van planten (o.w. salade, cichorei, komkommer, 

 augurk, meloen, biet, j>Gen, karwij, klaver, prei, aardappel, 

 schorseneer, rozen, clematis, tuinboonen) kan voorkomen, zij 

 hier verwezen naar Vlugschrift nr. 21 van den Plantenziekten- 

 kundigen dienst. 



De schade is niet altijd even groot, ja soms bemerkt men de 

 aantasting pas, als de afgedragen planten Avorden opgetrokken. 



Toch heeft men, vooral bij Tuckwood, vaak waargenomen, 

 dat de planten te vroeg gele bladeren kregen en vervolgens af- 

 stierven. 



Daar de aaltjes, na het verrotten der aangetaste wortels, 

 als kleine, voor het bloote oog onzichtbare wormpjes in den 

 grond komen en daarin kunnen blijven leven, kan men tegen 

 deze plaag de op de vorige bladzijden tegen moeheid aanbevolen 

 middelen toepassen, dus ververschen van den grond, ontsmet- 

 ten met stoom en met cresol. Volkomen afdoende zijn deze geen 

 van alle, daar de aaltjes tot meer dan 1 M. diep in den grond 

 kunnen voorkomen. Ververschen en stoomen geeft echter zulke 

 goede resultaten, dat men dan toch eenige jaren van de plaag 

 af is. Cresol is lang niet zoo goed; alleen bij toepassing vroeg in 

 het najaar, schijnen vele aaltjes gedood te worden. Op eene be- 

 handeling met cresol volgt echter meestal een zoo krachtige 

 groei, dank zij de bijzonder goede ontwikkeling van het wortel- 

 stelsel, dat de planten van de aaltjes dan minder te lijden hebben. 



Dezelfde uitwerking heeft tot op zekere hoogte een sterke 

 overbemesting met kalimeststoffen, b.v. patentkali. De juiste 

 hoeveelheid stelle ieder voor zijn grond vast in overleg met den 

 Rijkstuinbouwconsulent voor zijn district. 



In Engeland wordt soms alleen de grond ververscht in voren 

 op den afstand der rijen, waarin later de tomaten zullen komen, 

 Deze worden dan pas laat in den groeitijd aangetast, als de 

 oogst al voor het overgroote deel is afgeloopen. 



Daar het gebleken is ,dat de aaltjes wel meer dan een jaar, 

 maar geen twee jaar achtereen in den grond zonder voedsel, 

 zonder jonge wortels dus, kunnen leven, zou men ze kunnen doen 



