84 



pap. Men verdunt deze pap, die ook gereed voor het gebruik 

 te koop is, met 60 deelen water bij zonnig weer, met 40 deelen 

 water bij bedekte lucht ; sterkere oplossing kan verbranding 

 tengevolge hebben. Het werkzame bestanddeel is de zwavel; 

 deze nu is te werkzamer, naarmate de lucht droger en warmer 

 is. Heeft dus de bespuiting plaats bij mooi weer of volgt dit er 

 spoedig op, dan zijn de resultaten veel beter, dan als er nat 

 en donker weer volgt. Voor de uitvoering der bespuiting waarbij 

 er naar gestreefd moet worden alle deelen der planten met een 

 dun gelijkmatig laagje pap bedekt te krijgen, zie men Vlug- 

 schrift nr. 32. 



De ziekte begint zich meestal zoo ongeveer tegen half Juli 

 te vertoonen. Het is het beste, niet te wachten, tot men ze ziet, 

 maar een eerste bespuiting toe te passen tegen 1 Jvdi; deze werkt 

 dus voorbehoedend; laat men die dan volgen door een tweede 

 bespuiting 14 dagen later, dan zal men weinig last van de ziekte 

 hebben, als er gunstig, dus zonnig weer op volgt. 



Treedt de ziekte onverhoopt eerder op, dan moet natuurlijk 

 onverwijld gespoten worden. Is de aantasting ernstig, dan kan 

 een derde bespuiting noodig zijn ; echter krijgt men dan het 

 .bezwaar, dat de vruchten bij den oogst nog eenigszins met de 

 pap bezoedeld zijn. Men moet ze dan af^^isschen, hetgeen een 

 heel werk is. 



Men denke er aan, dat Californische pap rood koper aantast, 

 zoodat men voor de bespuiting gebruik moet maken van een 

 geelkoperen f)ulverisateur ; zie vlugschrift 5. 



13. Aardappelziekte, veroorzaakt door Phyfophthora infestans. 

 (Zie PI. III, fig. 15). Men spreekt hiervan omdat de zwam, die 

 de bekende ziekte bij den aardappel veroorzaakt, ook op de tot 

 dezelfde familie behoorende tomaat kan leven. Of het werkelijk 

 geheel dezelfde zwam is, is twijfelachtig; bij in Amerika verrichte 

 onderzoekingen is n.1. gebleken, dat infecties met van aardap- 

 pelen afkomstig materiaal van deze zwam op tomaat niet gelukten. 

 l)e op tomaat voorkomende zwam is echter niet door uiterlijke 

 kenmerken van die van den aardappel te onderscheiden. De ver- 

 schijnselen bij het tomatenblad zijn zoo ongeveer dezelfde als 

 bij het aardajjpelblad; het wordt slap, eerst grauwgroen, later 

 bruinachtig zwart van kleur; aan de grens van het zieko en ge- 

 zonde gedeelte, bevindt zich een bleekgroen gekleurde rand. 

 waarop in vochtige omgeving, b.v. in een gesloten fleschje, een 

 fijn wit .schimmelpluis verschijnt. Het aangetaste blad sterft 

 spoedig geheel af. Hoe vochtiger de omringende atmosfeer is, 

 hoe sneller de ziekte zich uitbreidt. Ook de vruchten worden 



