120 



Til de aarde van bloempotten, van bakken en kassen schijnen 

 zij de wortels van vele gewassen aan te tasten. Wat landbouwge- 

 wassen betreft, schijnen vooral de bieten te worden aangetast ; bij 

 oudere bietenplanten worden de wortels aangevreten, bij jongere 

 bietenplantjes ook de stengels. Verder tasten de wormpjesookde 

 wortels van weidegrassen, van granen (vooral van haver), van 

 aardappelen, van tomaten, selderie, kool, komkommerplanten, 

 tulpen en ook van vele in 't wild groeiende planten aan. Vaak 

 schijnen zij de teere, kleine wortels uit te zuigen, waardoor de 

 geheele plant begint te kwijneii ; wanneer zij in de kleinere 

 of ook grootere wortels binnendringen, doen zij de weefsels 

 daarvan in rotting overgaan. Dit is in 't algemeen de meening 

 van de onderzoekers, die zich met het onderzoek der Enchy- 

 traeiden hebben bezig gehouden ; een overzicht daarvan vindt 

 men in het door Reh bewerkte 3e deel van Sorauer's „Hand- 

 buch der Pflanzenkrankheiten", derde druk (1913), bl. 51, 52. 

 Toch komen Enchytraeïden dikwijls in buitengewoon groot aantal 

 in den bodem voor zonder dat zij aan de daar groeiende gewassen 

 merkbare schade toebrengen. Zij schijnen daar lang niet altijd 

 levende planten aan te tasten maar zich vaak* alleen met doode 

 plantaardige of dierlijke substanties te voeden. Om een denkbeeld 

 te geven van het aantal, waarin zij kunnen voorkomen, vermeld 

 ik dat Bretscher in de oppervlakkige laag van den grond 

 van eene Alpenweide op een M.^ oppervlakte tot 34000 stuks 

 van verschillende soorten uit de groep der Enchytraeiden 

 aantrof, In eiken humusrijken bodem trouwens komen zij in over- 

 groote menigte voor ; maar dat zij schade aan den plantengroei 

 toebrengen, schijnt slechts eene uitzondering te zijn. Welke de 

 omstandigheden zijn, waaronder de Enchytraeiden schadelijk 

 worden voor de planten, is nog niet bekend. 



Ik achtte het van belang, hier te wijzen op de bovenvermelde 

 mededeeling van G. Jegen, die ook aantoonde dat de Enchy- 

 tiaeiden een soort van speeksel afzonderen, waardoor zij in den 

 bodem aanwezige plantenresten in eene weeke, slij machtige 

 humusmassa kunnen omzetten; zij versnellen dus de humificatie 

 in den grond, en doen daardoor nuttig werk. Maar volgens de 

 onderzoekingen van Jegen kunnen zij ook levende aaltjes, 

 die zich in den grond bevinden, met hun speeksel dooden. 

 Wanneer de schrijver in den grond, waar aardbeiplanten, 

 di(! door aaltjes waren aangetast, een groot aantal Enchy- 

 traeiden bracht, werden deze planten weer gezond, althans 

 voor zoover de aajitasting nog niet al te sterk was. Waren 

 de planten zeer sterk aangetast, zoodat sommige gedeelten 

 ervan reeds dood waren en in rotting waren overgegaan, dan 



