122 



27. Versterking van de be worteling van stekken door gebruik- 

 making van scheikundige stoffen, lii hot 32e jaarverslag van 

 het Xew Yorksehe ..Coüege of Agriculture" aan de „Cornell 

 University" en van het .,Agricultural Experiment Station" te 

 Ithaca, N. Y. komt voor eene verhandeling van Otis F. Curtis, 

 getiteld: ..Stimulation of root growth in cuttings by treatment 

 with Chemical compounds". De proeven werden genomen met 

 houtige stekken, vooral met dezulke van Ligustrum ovalifolium, 

 die zeer gemakkelijk wortelen, maar ook met stekken van 

 Cydonia oblonga, Pyrus malus, Prunus cerasifera, Kerria 

 japonica, Evonymus europaeus, Berberis Thunbergii, Diervilla- 

 soorten, Ribes-i^oovten, Salix-soorten , Populus nigra var. italica, 

 Forsytkia-Boorten en andere. Het is niet mijn doel, hier uit- 

 voerig de proeven, welke Curtis nam, te behandelen; ik zal 

 alleen maar de voornaamste resultaten, welke hij kreeg, ver- 

 melden. 



Vooreerst dan bleek, dat eene oplossing van kaliumperman- 

 ganaat een zeer groeten invloed had op de beworteling: zoowel 

 op het aantal der wortels als op hunne grootte. De auteur kan 

 dezen invloed niet verklaren; hij noemt verschillende zaken, die 

 de oorzaak van dit verschijnsel zouden kunnen zijn, maar hij 

 meent dat men hier in de eerste plaats te doen heeft met den 

 invloed van eene versterkte ademhaling. Curtis constateerde 

 verder dat de vorming en de groei der wortels onafhankelijk zijn 

 van de rustperiode, die de stek doormaakte; want alleen bij de 

 knoppen kan sprake zijn van eene rustperiode, niet bij den 

 stam en zijne takken. 



Mangaandioxyde, mangaansulphaat, aluminiumchloride, ijzer- 

 chloride, ijzersulphaat, boorzuur, misschien ook phosphorzuur, 

 kunnen onder sommige omstandigheden een geringen prikkel 

 uitoefenen ten gunste van de beworteling der stekken. 



Voedingsvloeistoffen, zooals men ze voor waterkulturen 

 gebruikt, werken als regel de beworteling van stekken tegen. 



Onuitgerijpte stekken kunnen rietsuiker opnemen en daar- 

 door kunnen zij tot sterkere beworteling worden gebracht. 

 Uitgerijpte stekken ])rofiteeren slechts weinig van de aange- 

 boden rietsuiker; zij kunnen er zelfs door worden beschadigd. 



Wanneer men gedurende een korten tijd een stek in eene 

 rietsuikeroplossing brengt, dan ontwikkelt zich de terminale 

 (f>p clen top gezeten) knop niet of althans niet normaal, en in 

 plaats daarvan vormen de lager geplaatste kroppen scheuten. 



Elke Vjeschadiging, die de stekken ondergaan, wanneer men 

 ze in eene suikeroplossing plaatst, is niet het rechtstreeksche 

 gevolg van de inwerking der suiker, maar moet worden 



