124 



ziekte aangetaste bladeren zijn aan het bekende zwarte, fluweel- 

 achtige overtreksel duidelijk genoeg kenbaar. — De jonge, nog 

 onvolgroeide bladeren van de beukenboomen zijn bijzonder 

 gevoelig voor lage temperaturen. Deze bladeren vertoonen dan 

 een eigenaardig ., verbranden" of opdrogen langs de randen en 

 ook dikwijls tusschen de nerven. In ernstige gevallen laten de 

 beuken hunne bladeren in grooten getale vallen, soms zóó dat 

 zij geheel ontbladerd worden. In andere gevallen worden sommige 

 gedeelten van de bladeren bruin, maar deze blijven den geheelen 

 zomer door aan de boomen zitten. Boomen, die vlak bij elkaar 

 staan, vertoonen soms de beschadiging in zeer verschillende 

 mate, wat veroorzaakt wordt doordat hunne bladeren ten tijde 

 van het invallen der lage temperatuur in verschillende mate 

 waren ontwikkeld (zie boven). De beschadiging is het gevolg van 

 de lage temperatuur, die geheerscht heeft vóór de bladeren de 

 volledige grootte hebben bereikt; dus op een tijd, waarin de 

 werkzaamheid van het protolasma zeer hoog was en de de bladeren 

 beschuttende cuticula nog zeer dun. Sommige cellen werden 

 gedood en worden daarna bruin, andere werden in verschil- 

 lende mate beschadigd maar niet gedood: deze blijven in 

 leven, maar groeien weinig, en zijn daardoor oorzaak dat de 

 bladeren een onregelmatigen vorm krijgen en hobbelig van 

 oppervlakte worden. 



2. Felle zonneschijn en droogte. Zeer gevoelig zijn daarvoor 

 de bladeren van sommige soorten van eschdoorns, hoewel ook 

 andere boomen er door lijden. Het meest ziet men deze beschadi- 

 ging bij boomen, die geplaatst zijn langs straten, waar het plaveisel 

 den toevoer van water belemmert en w^aar soms de zonnestralen 

 door dit plaveisel naar de boomen worden weerkaatst. Ook 

 boomen langs lanen, waar de grond zeer hard is, en boomen op 

 hellingen, waar het water snel afloopt in plaats van in den grond 

 te trekken, hebben veel te lijden. Maar ook elders geplaatste 

 boomen vertoonen de beschadiging soms in sterke mate, bepaalde 

 lijk op hooge, droge gronden en in zonnige, gedurende langen 

 tijd droge perioden. De bladeren beginnen meestal eerst een 

 gele strook tusschen de nerven te vertoonen; dikwijls worden de 

 gedeelten tusschen verschillende nerven geheel en al geel. Soms 

 wordt het geheele blad geel, of er vormen zich op het blad 

 on reegel matige gele plekken. Op de bladeren van roodbladige 

 eschdoorns ziet men die gele plekken nog duidelijker tegen het 

 rood afsteken dan ze op de groene bladeren tegenover het groen 

 doen. 



Deze verschijnselen zijn zonder twijfel het gevolg van de 

 omstandigheid dat de wortels niet zooveel water kunnen op- 



