138 



meer dan de middennerf der blaadjes overbleef. De schade 

 was het grootst in die klaver- en lucernevelden, welke grens- 

 den aan velden, waar erwten en boonen werden verbouwd, 

 welke op dien tijd voor 't grootste gedeelte werden geoogst. De 

 larven der bladrandkevers hadden aan de wortels der erwten 

 en boonen geleefd en de jonge kevers waren nu op de 

 klaver overgegaan. — De jonge klaver, die tusschen het 

 graan was opgekomen, werd insgelijks ernstig beschadigd; bij 

 sommige planten wa= de rand der blaadjes op de bekende 

 wijze aangevreten, bij andere werden de bladeren geheel opge- 

 vreten. Op de velden, waar het graan reeds geoogst was, was 

 de klaver ten gevolge van de meerdere droogte minder gegroeid 

 en leed zij het meest onder den aanval der kevers. De vreterij 

 had voornamelijk plaats 's avonds en bij nacht. Mejuffrouw 

 DoROTHY J. Jackson neemt aan, dat de bladrandkevers niet 

 dan bij uitzondering als larven aan de wortels van klaver en 

 lucerne eten, maar bijkans altijd in 't midden van den zomer 

 van velden, waar erwten of boonen werden geteeld, op de klaver 

 overgaan. 



39. Een nieuwe soort van aaltjes, die de aardappelen aantast. 



Aan de „Revue horticole" van Augustus 1921 ontleen ik de 

 volgende mededeeling van F. Tesnier. De bekende nematoloog 

 (aaltjeskenner) N. A. Cobb te Washington heeft een nieuw 

 soort van aaltjes in de aardappelen ontdekt, door hem genoemd 

 Tylenchus penetfans, waarover hij mededeelingen heeft gedaan 

 in het „Journal of Aricultural Research". Dit aaltje bleek 

 hem voor te komen in verschillende streken van Amerika met 

 zeer verschillend klimaat (Florida, Georgië, Noord-Carolina, 

 Michigan, New York). De aangetaste aardappelen hebben 

 aan hunne oppervlakte zeer kleine i:)uistjes. Ieder puistje ver- 

 toont een zeer klein gaatje, waardoor het aaltje naar buiten is 

 gekomen om daarna een anderen aardappel aan te tasten. Wan- 

 neer de infectie ernstig is, is het aantal puistjes zeer belangrijk; 

 verschillende puistjes smelten dan samen, en de geheele opper- 

 vlakte van den aardappel wordt rimpelig. De groei der aard- 

 appelen kan er door worden verminderd, en het kan zijn, dat 

 de aardappelen zeer klein blijven en er zeer onooglijk uitzien. 

 Do bedoelde parasiet tast ook de wortels van de viooltjes 

 aan en kan de kuituur van dit gewas zeer benadeelen. Overigens 

 schijnt Tylenchus penetrans slechts een klein aantal soorten 

 van |)lantcn aan te tasten. Dit aaltje heeft, evenals het 

 stcngelaaltje, eenc lengte van ongeveer een m.M. In Europa 

 schijnt het nog niet te zijn waargenomen, maar het spreekt 



