144 



zijn „Untersuchungen über Propfbastarde" eenige bladzijden 

 aan de veranderingen van de resistentie tegen koude. Op blz 

 136 vinden we in de eerste plaats eenige feiten, ontleend aan 

 Thotjin, („Sur les greffes", Ann. du mus. d'hist. natur., T. 16, 

 1810), De zin, welke op Quercus betrekking heeft, luidt bij 

 WiNKLER aldus : „Un individu de chêne a feuille de saule 

 {Quercus phellos L.), greffé sur l'yeuse {Quercus ilex), a supporté 

 sans abri, 16 a 17 degrés de froid prolongés pendant cinq jours, 

 et des individus de la même espèce, venue de graines, sont morts 

 a 7 degrés et demi de gelee." 



Ik heb het oorspronkelijk artikel van Thouin niet tot mijn be- 

 schikking, zoodat ik niet kan nagaan of het citaat geheel overeen- 

 stemt met het origineel. Aangenomen, dat dit het geval is, zijn 

 eenige verschillende veronderstellingen mogelijk: 



Ie. Dat in Frankrijk de verhoudingen anders zijn dan bij ons 

 te lande; dit is echter a priori zeer onwaarschijnlijk. 



2e. Dat er bij Thouin sprake is van een verkeerde waarneming 

 of een naams verwarring. 



3e. Dat de geënte Quercus toevalligerwijze, b.v. door een zeer 

 beschutte standplaats, beschermd was. Men kan n.1. uit het 

 citaat van Thouin afleiden, dat er slechts van één enkel exem- 

 plaar van Quercus phellos, geënt op Quercus ilex, sprake is. 

 Prof. WiNKLER wijst er dan ook op dat d.g. waarnemingen 

 vrijwel waardeloos zijn : „Weisz doch jedermann aus den Er- 

 fahrungen, die bei groszen Frostschaden oft genug gemacht 

 worden sind, dasz unter Umstanden minimale Standortsdiffe- 

 renzen auf die Widerstandsfahigkeit der Pflanzen gegen Kalte 

 sehr groszen Einflusz haben können. Auch individuelle Ver- 

 schiedenheiten können eine grosze Rolle spielen." 



Zooals de lezer zal opmerken, heb ik aan het vermelde feit ook 

 weinig waarde gehecht {„Quercus phellos op Quercus ilex geënt 

 zou verscheidene dagen 16a 17 graden vorst 

 hebben verdragen....") en het alleen genoemd als 

 voorbeeld ter verduidelijking van een theoretische questie. 



Dit neemt niet weg, dat wij den heer Springer voor deze 

 rectificatie zeer dankbaar zijn. 



Ik wil deze gelegenheid aangrijpen om een kleine verschrijving, 

 waarop ik opmerkzaam gemaakt werd, te corrigeeren : In het 

 hoofdstuk over „Chimaeren" (afl. 3, p. 44) schreef ik: „een chi- 

 maere van Vitis vinifera met een Amerikaansche „covercoat" 

 moet redding brengen van de druif luismisère". Dit is natuurlijk 

 niet juist. De kom moet (daar de wortels endogeen ontstaan), 

 Amerikaansch zijn, het omhullende weefsel Europeesch. Ver- 



