145 



vangt men op de bedoelde plaats het woord „Amerikaansch" 

 (regel 21) door „Europeesch", dan is de tekst overigens geheel 

 juist, 



H. A. A. VAN DER Lek. 



VERANDERINGEN IN DE LEEFWIJZE VAN VOGELS. 



In het Februarinummer van 1922 van dit tijdschrift schrijft 

 prof. J. RiTZEMA-Bos een verhandeling over „De Merel en hare 

 oeconomische beteekenis." Men kan daarin lezen van eenige 

 merkwaardige veranderingen in de leefwijze van dien vogel, met 

 name in de keuze van zijn verblijfplaats en in de keuze van zijn 

 voedsel. Het schijnt dat dergelijke veranderingen ook bij andere 

 vogels wel voorkomen ; men vertelt ervan in Holland betreffende 

 de musch. Ze zijn voor den tuinbouw van belang. 



Van de merel wordt gezegd dat deze oorspronkelijk voor haar 

 oponthoud uitkoos vochtige bosschen met veel onderplanting 

 en wel in de eerste plaats boschranden. Ze was een schuwe, 

 verscholen en eenzaam levende vogel, die zich niet zonder nood- 

 zaak buiten het bosch begaf en zelfs op dentrek niet dan ongaarne 

 zich tijdelijk ophield in kleine boschjes, plantsoenen en parken. 



In sommige streken zijn alle merels echte woudbewoners 

 gebleven, b.v. in Mecklenburg. Van hen geldt het bovenstaande 

 nog ten volle. In andere streken echter, b.v. in Nederland, 

 hebben vele zich langzamerhand gevestigd in parken, tuinen 

 en plantsoenen, zelfs binnen de dorpen en steden. Zij zijn zich 

 daar geheel thuis gaan gevoelen en gewend geraakt aan de 

 nabijheid van den mensch. 



Het voedsel, dat ze gebruiken, bestond oorspronkelijk uit 

 wormen, insecten en vruchten van allerlei soorten. In den laat- 

 sten tijd echter schijnen sommige roofvogelallures te hebben 

 aangenomen door het eten van andere kleine vogels. 



De vruchten, die ze gebruiken, zijn voornamelijk de saprijke, 

 b.v. de handperen, doch schrijft R. B. : het schijnt mij toe dat 

 ze in de laatste jaren veel vaker ook harde peren en appels 

 gaan aantasten, meer dan vroeger het geval was. 



De door mij bedoelde veranderingen bij de musschen be- 

 treffen alleen het voedsel dat ze gebruiken. In het bekende 

 boekje van prof. R. B. over „Ziekten en beschadigingen der 

 ooftboomen" wordt vermeld dat de musschen in hoofdzaak 

 gebruiken zetmeelboudende granen; met graankorrels, vooral 

 in melkrijpen toestand, worden ook de jongen gevoerd, hoewel 



