149 



samenvalt met den melktijd, want de bestrooiing moet geschieden 

 als de dauw op het gras ligt. 



Gemiddeld werd verbruikt 4 — 4^ K, G. kaïniet bij iedere be- 

 handeling, bij de laatste (4e) behandeling nog slechts ruim 

 1 K. G. per 100 M'. Om de distelplanten was altijd een plekje 

 gras van 10 a 15 c.M. doorsnede verbrand. 



50. Schade in de rogge door nawerking van perchloraat. 



In de „Landbouwcourant voor de Veenkoloniën", nr. 19 van 

 12 Mei 1922 komt een artikel onder bovengenoemden titel voor 

 van de hand van den heer J. Hudig, voorafgegaan door een arti- 

 kel van den heer A. G. Mulder, getiteld: „Iets over den slechten 

 stand der roggevelden". — Reeds in de bovenaangehaalde 

 „Landbouwcourant voor de Veenkoloniën" van 18 Febr. 1921 

 had de heer J. Woldendorp er de aandacht op gevestigd, dat 

 op de proefboerderij alle veldjes van het algemeen bemestings- 

 proefveld, die op het voorgaande gewas chilisalpeter hadden 

 ontvangen, zeer slecht den winter waren doorgekomen. Ge- 

 noemde heer dacht reeds toen aan perchloraat vergiftiging. De 

 heer A. G. Mulder wijst nu in zijn bovenaangehaald artikeltje 

 erop, dat in 't voorjaar de stand der rogge in 't algemeen slecht 

 was. Het slechtst zagen er uit die stukken, welke met eene 

 flinke hoeveelheid chilisalpeter op de voor vrucht waren bemest. 

 Hij schrijft dat dit verschijnsel niet nieuw is; dat het reeds 

 ettelijke jaren geleden op het proefveld voorkwam, het ergst in 

 de jaren 1907, 1911 en 1917. Zelfs het sedert 1880 geheel on- 

 bemest gelaten perceel stond soms beter dan de geregeld met 

 Chili bemeste bedjes. „De chilisalpeter was ontegenzeggelijk 

 de schuldige ; maar het gekst was, dat men juist met eene nieuwe 

 bemesting met chili de kwaal grootendeels kon herstellen .... 

 Een enkele maal echter werd het al te erg ; de rogge kwam 

 grootendeels zelfs niet op en vormde in den grond allerlei lus- 

 vormige kronkelingen, die aan perchloraatvergiftiging deden 

 denken." — De heer J. Hudig, Directeur van de 2e af deeling 

 van het Rij kslandbouwproef station te Groningen, wijst er op, 

 dat het bovenvermelde door de heeren A. G. Mulder en 

 J. Woldendorp en vroeger ook reeds door de toenmalige 

 Groninger Rijkslandbouwconsulenten Heidema en Mansholt 

 geconstateerde feit niet aan eene specifieke werking van de in 

 't vorige jaar gebruikte chilisalpeter kan worden toegeschreven, 

 daar immers de aanvankelijk dunne rogge door eene overbe- 

 mesting met diezelfde meststof tot uitstoeling en zelfs tot extra 

 forschen groei kon worden gedwongen. Het vermoeden, dat de 

 slechte stand der rogge aan de nawerking van in op het vorige 



