171 



deze dieren aangetaste planten gewoonlijk zeer kort blijven 

 maar zeer dik worden; een lid, waarin zich toevallig eens weinig 

 aaltjes bevinden, groeit naar verhouding weer sterker in de 

 lengte en minder in de dikte. Een blad of een stengel, waarin zich 

 aan den eenen kant meer aaltjes bevinden dan aan den anderen 

 kant, buigt zich of kronkelt heen en weer. Baar de stengelleden 

 kort blijven, staan ook de bladeren dicht opeengedrongen en 

 dus ook de knoppen. De klein blijvende planten krijgen dus een 

 sterk vertakt uiterlijk. Hoewel men bij alle door stengelaaltjes 

 aangetaste planten bovenstaande kenmerken aantreft, zoo is 

 toch al naar den bouw der plantensoort het uiterlijk der ver- 

 schillende aangetaste planten zeer verschillend. Altijd echter 

 blijven de ernstig aangetaste planten klein; de stengels, ook de 

 bloemstengels, schieten niet op en brengen derhalve ook weinig 

 bloemen en dus ook weinig vruchten tot behoorlijke ontwikke- 

 ling. Heel ernstig aangetaste planten gaan meestal spoedig 

 dood; maar niet al te zwaar geïnfecteerde planten blijven zoo 

 lang in leven als gezonde planten, echter blijven zij dwergachtig 

 en de door het stengelaaltje bewoonde planten leveren niet het 

 produkt op, waarvoor zij geteeld werden. 



Soms komen de aaltjes alleen in bepaalde gedeelten van eene 

 plant in grooten getale voor; dan vertoonen ook alleen deze de 

 verschijnselen der aaltjesziekte duidelijk. Van geïnfecteerde 

 rogge- en haverplanten schieten soms enkele halmen vrij nor- 

 maal op; en van door ,,ringziek" aangetaste hyacinthen gaan 

 alleen sommige schubben en soms nog wel alleen bepaalde ge- 

 deelten daarvan dood, zoodat men soms van door deze ziekte niet 

 zeer ernstig aangetaste bollen de aangetaste gedeelten der schub- 

 ben kan wegsnijden en dan toch nog een bloeibare bol kan 

 overhouden. — 



Thans nog in 't bijzonder eenige woorden over de aaltjesziekte 

 der rogge. Deze ziekte wordt in Limburg en in sommige streken 

 van Noord-Brabant met den naam „reup" bestempeld; in de 

 buurt van Oisterwijk wordt zij „knolziekte" genoemd, en in de 

 omgeving van Malden, zuidelijk van Nijmegen, ,, dikkop". 

 De naam „reup" komt van het Duitsch „Rübe" — knol, en 

 beteekent dus hetzelfde als „knolziekte". Beide namen duiden 

 daarop, dat de door deze ziekte aangetaste planten een sterk 

 opgezette stengelbasis hebben, omgeven door verdikte blad- 

 scheeden, waardoor de roggeplanten er uit kunnen zien, alsof 

 zij aan haren voet een bovenaardsche bol droegen. De Duitsche 

 naam „Stockkrankheit" duidt op de bijzonder krachtige uit- 

 stoeling („Bestockung") der aangetaste jonge planten. In sommige 



