174 



werkt, verdient natuurlijk aanbeveling. Toch is de verbreiding 

 van de plaag niet altijd te voorkomen. Wanneer de ziekte zich 

 nog slechts pleksgewijze op een perceel vertoont, breiden de 

 besmette plekken zich in den loop der jaren uit : deels doordat 

 de aaltjes zich in den grond voortbewegen, maar ook omdat bij 

 de bewerking van den bodem altijd aarde van de besmette 

 jjlekken over de tot dusver nog onbesmette gedeelten van den 

 akker verbreid wordt. Zulks is natuurlijk op geenerlei w^ijze 

 te voorkomen. 



Daar sommige soorten van aaltjes (bijv. Heterodera radicicola 

 en H. Schachtii) in den grond kunnen worden gedood door dezen 

 tot op eene vrij hooge temperatuur te verhitten, en uit de 

 proeven van Dr. van Slogteren is gebleken, dat de nar- 

 cissenaaltjes kunnen worden gedood door verhitting van de 

 bollen, waarin zij zich bevinden, lag het voor de hand, na te 

 gaan of het mogelijk zou wezen, de roggeaaltjes- in den bodem 

 te dooden door aanwending van eene hooge temperatuur. Dat 

 daarbij echter op groote terreinen geen gebruik kan worden 

 gemaakt van door den grond geleide stoom noch van op den 

 grond uit te gieten heet water, ligt wel in den aard der zaak. 

 Proeven werden door mij genomen met op den grond gebrachte 

 ongebluschte kalk, die werd ondergewerkt en daarna door over- 

 sproeiing met water gebluscht. Het gelukte echter niet, door 

 de aldus ontwikkelde hitte de aaltjes in voldoende mate in 

 den grond te dooden. 



Pogingen tot grondontsmetting door ammoniakgas in den 

 bodem te laten ontAvikkelen uit kalk en zwavelzuren ammo- 

 niak, leidden tot geen resultaat; evenmin de behandeling van 

 den grond met carbolineum. Ook door aanwending van groote 

 hoeveelheden kaïniet werd geen afdoend resultaat verkregen. 

 Over deze en dergelijke proefnemingen, door mij ingesteld, zal 

 nader bericht worden in het weldra door mij te publiceeren uit- 

 voerige verslag over de resultaten, in de jaren 1918 — 1922 op 

 mijne proefvelden verkregen. 



Zeer diepe grondbewerking doet vele aaltjes sterven, daar 

 dan althans een aanzienlijk aantal van hen de bodemopper- 

 vlakte niet spoedig weer kan bereiken, en de aaltjes in de 

 diepere en meer vochtige bodemlagen, waar geen voed.sel voor 

 hen aanwezig is, niet in den toestand van latent leven 

 kunnen overgaan. Maar de besmette bodem zou al zeer diep 

 moeten worden omgewerkt om een voldoend resultaat te 

 krijgen. In het groot is eene bestrijding door zeer diep omwer- 

 ken van den grond niet met succes toe te passen. 



Om de overbrenging van stengelaaltjes van besmette naar tot 



