175 



dusver onbesmette perceelen ce voorkomen, is het gewenscht, 

 geen roggestroo, afkomstig van besmette terreinen, als strooisel 

 te gebruiken, daar zich daarin aaltjes en aaltjeseieren bevinden 

 en deze dan later in den stalmest zouden komen. "Daarom 

 zou het in zekeren zin goed zijn, besmette perceelen niet 

 met stalmest te mesten; maar aan den anderen kant is op 

 vele perceelen, waar rogge wordt verbouwd, uitsluitende be- 

 mesting met kunstmest niet aan te bevelen. I)e grond wordt 

 dan arm aan humus en houdt weinig water vast ; en op een drogen 

 bodem, waar de roggeplanten bij droog weer slechts langzaam 

 groeien, vermeerderen zich de aaltjes sterk in de langen tijd 

 klein blijvende planten, zoodat deze heviger worden aangetast 

 dan het geval zou zijn wanneer de planten zich sneller ontwikkel- 

 den. Daarom ook is op besmette terreinen eene rijke bemesting 

 met stikstofrijken mest aan te bevelen. Niet dat de kwaal 

 er door verdwijnt, maar zij treedt daardoor, onder overigens 

 gelijke omstandigheden, minder hevig op. Ook kaliumsulphaat 

 schijnt in dezen eene gunstige uitwerking te hebben. 



Op gronden, die in sterke mate door aaltjes besmet zijn, gelukt 

 de teelt van zommerroge beter dan die van winterrogge, zoo- 

 als mij reeds in vroeger jaren door opzettelijk ingestelde proef- 

 nemingen gebleken is. Hoe minder tijd de aaltjes hebben om 

 zich in de nog maar zeer kleine, jonge plantjes te vermeerderen, 

 m.a.w. hoe sneller de plantjes dadelijk na de kieming gaan 

 groeien, des te minder wordt de rogge door de aaltjesziekte 

 te gronde gericht. Zoo lijdt de zeer vroeg in 't najaar gezaaide 

 rogge vaak minder aan deze ziekte dan de laat gezaaide, omdat 

 de eerste zich in de prille jeugd betrekkelijk sneller kan ontwik- 

 kelen. Blijft het echter tot zeer laat in 't najaar mooi, warm weer, 

 dan begeven zich de aaltjes reeds in dit jaargetijde in de rogge- 

 plantjes en vermeerderen zij zich daar reeds tamelijk sterk vóór 

 den winter. In zoo'n geval is de laat gezaaide rogge er beter 

 aan toe. 



Het is gebleken, dat er rassen van rogge zijn, die minder dan 

 de gewone plaatselijke rassen en dan de Petkuser aan aaltjesziekte 

 te lijden hebben. Dit zijn roggerassen, die zich in den beginne 

 zeer snel ontwikkelen. In het Zuiden van NoordBrabant (Hooge 

 en Lage Mierde, Hil varenbeek) zijn perceelen, waar nog wel eens 

 10 a 20 jaren achtereen rogge wordt verbouwd, en waar de aaltjes- 

 ziekte dientengevolge zeer veelvuldig voorkomt en hevig woedt. 

 Reeds ettelijke jaren geleden ontvingen sommige landbouwers 

 daar door bemiddeling van don Heer van Mechelen, Pastoor te 



