177 



Cleve. De Heer Kutten uit Wansum schreef in „Land en Vee" 

 dat de door de landverhuizers op hunne nieuwe woonplaats 

 uitgezaaide rogge niets anders zou zijn dan de „Champagner 

 rogge". De „dikkopvrije" rogge wordt hier tamelijk veel ver- 

 bouwd; kale plekken ziet men hier niet meer. Op „dikkopland" 

 kan zij nog 2000 a 2400 K.G. per H.A. opbrengen. Naar mijne 

 meening wordt zij tegenwoordig zelfs te veel verbouwd; wij 

 waarschuwden in „Rust roest" en op den landbouwcursus daar 

 reeds tegen. Goed land moet Petkuser rogge dragen, die gemakke- 

 lijk 3 a 4000 K.G. per H.A. kan geven; en de grond is hier voor 

 een zeer groot deel leem of leemhoudend, een groot deel zeer 

 humusrijk en rijk aan potklei of keileem. Voor Malden met zijnen 

 doorlatenden, tamelijk groven humusarmen zandgrond kan die 

 rogge echter een uitkomst zijn". 



De Heer Smeets kent persoonlijk den landbouwer, die vóór 

 een tiental jaren de „dikkopvrije" rogge uit Pfalzdorf haalde 

 en haar voor 'teerst in Ottersum uitzaaide. Hij deelt mij nog 

 mee dat deze rogge dikwijls op perceelen wordt verbouwd, 

 grenzende aan zulke, waar Petkuser wordt geteeld. Van eene 

 kruising tusschen de beide rassen zal echter zelden of nooit 

 sprake zijn, aangezien de dikkop vrije (Ottersumsche) rogge 

 vroeger in de aren schiet, vroeger bloeit en vroeger rijp is dan 

 de Petkuser, die bij Ottersum overigens de algemeen verbouwde 

 soort is. Het is zeker eene gelukkig omstandigheid, dat van eene 

 kruising van de „Ottersumsche" rogge met de Petkuser (en ook 

 met de Maldensche, die van de Petkuser schijnt af te stammen) 

 zelden sprake zal zijn, omdat men daardoor de Ottersumsche 

 dikkopvrije rogge, ook als zij te midden van de Petkuser of de 

 Maldensche wordt verbouwd, zuiver kan houden. Het schijnt dan 

 ook een feit dat ook te Malden niet alleen de direct uit Ottersum 

 verkregen Ottersumsche rogge, maar ook de nabouw van deze, 

 meerdere jaren lang praktisch vrij blijft van aaltjes ziekte. Geheel 

 onvatbaar is zij daarvoor niet. Terwijl in 't algemeen op besmetten 

 bodem de Ottersumsche rogge flink opschiet, een volkomen 

 gezond voorkomen heeft, en een voldoende oogst oplevert, vond 

 ik nu en dan zeer enkele planten, die de karakteristieke ken- 

 merken der aaltjesziekte vertoonden, en waarin dan ook sten- 

 gelaaltjes in grooter of kleiner aantal werden aangetroffen. 

 Waarin de oorzaak daarvan gelegen is, kan voorshands niet 

 worden uitgemaakt. Het zou natuurlijk kunnen zijn, dat er toch 

 enkele malen kruising met Maldensche rogge plaats vond, 

 doordat er van de Ottersumsche rogge enkele aren ten ge- 

 volge van bepaalde omstandigheden wat later dan gewoonlijk 

 gingen bloeien, of doordat de bloei van enkele aren van de 



