194 



Vervolgens geeft de heer Oortwijn Botjes eenige vinger- 

 wijzingen omtrent de beste wijze, waarop zulke proeven zouden 

 kunnen worden genomen. Daarna gaat hij voort: „Men zal bij 

 de ]K)gingen tot het verkrijgen van ziektevrij pootgoed stellig 

 niet kunnen volstaan met het vroeg rooien van een voor poot- 

 goed bestemd gewas. Doch ik acht het niet uitgesloten, dat het 

 vroeg rooien een middel zal blijken t€ zijn om onder bepaalde 

 omstandigheden de resultaten van selectie en isolatie te kunnen 

 verbeteren. En het zoeken naar een dergelijk middel is van de 

 grootste beteekenis omdat de ervaringen van Quanjer (1922), 

 Koeslag (1922) en Oortwijn Botjes (1921) en anderen hebben 

 geleerd dat men in vele streken van ons land bij zeer vatbare 

 soorten door het selecteeren en isoleering alleen, niet tot een 

 voldoend resultaat komt." 



Ik wil hierbij nog de volgende noot neerschrijven, door Dr. 

 Oort\vijn Botjes aan zijn artikel toegevoegd. ,,Het bewaren 

 der onrijp geoogste knollen eischt eenige meerdere zorg dan dat 

 van rijp pootgoed. Da knollen kunnen niet op elkaar in een hoop 

 worden opgestapeld, doch moeten dun uitgespreid op een zolder 

 of in open teenen mandjes worden gelegd, zoodat ze zoo goed 

 mogelijk kunnen drogen. Ook behoort zorg te worden ge- 

 dragen, dat de schil niet wordt gekneusd. Of het wenschelijk is 

 dat ze in het licht worden geplaatst om aan de oppervlakte van de 

 knollen gelegenheid te geven een groene tint aan te nemen, 

 zooals door Vilmorin wordt aanbevolen, durf ik niet te zeggen." 



69. Onderzoekingen omtrent moederkoren. In de ,,Agricultura] 

 Gazette oi New Soutli Wales" van 1921 komt eene mededeeling 

 voor van W. S. Birmingham over moederkoren. Hij vond 

 moederkorenkorrels (sklerotiën) bij rogge, tarwe en bij de vol- 

 gende gras.sen : Bromus inermis, Phalaris minor, Loliu7n multi- 

 florum, Festuca elatior, Festuca arundinaceae en F. Hookeriana. 

 Bij Andropogon intermedius trof hij wel den Sphacelia-vorm 

 van Cladiceps purpurea aan met de honigdauwvorming, maar 

 nooit de eigenlijke moederkorenkorrels of sklerotiën. In warme 

 en tegelijk vochtige jaren komt moederkoren, ook naar de 

 ervaring van Birmingham, het meest voor. — 



J. Ritzema Bos. 



