NEDERLANDSCHE PHYTOPATHOLOGISCHE (PLANTENZIEKTEN- 

 KUNDIGE) VEREENIGING. 



TIJDSCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN 



ONDER REDACTIE VAN 



Prof. Dr. J. RITZEMA BOS en M. DE KONING 



Negen-en-twintigste Jaargang — ie Aflevering — Januari 1923 



EEN NIEUW BESTRIJDINGSMIDDEL TEGEN DE 

 WORTELZWAM. 



Er is geen streek in Nederland, waar dennenbosschen voor- 

 komen of de wortelzwam treedt er op. Deze dennenziekte is bij 

 boschbe lieerde rs gevreesd — en geen wonder! 



Voor minder ingewijden moge het volgende dienen: 



De wortelzwam (Trametes raJiciperda R. Htg. of Polyporus 

 annosiis Fr. et Cooke) tast de wortels van naaldhout, vooral van 

 grove dennen, aan en doodt ze. Het draadweefsel of mycelium 

 woekert voort onder den grond en vormt aan den wortclhals 

 der jonge boomen, even onder de humuslaag, een onregelmatig, 

 lapvormig, kurkachtig vruchtlichaam, aan de bovenzijde rood- 

 bruin, aan de onderzijde geelwit gekleurd. Aan de onderzijde 

 ziet men de poriën, waarin de sporen gevormd worden. Het 

 vruchtlichaam is zeer verschilk nd van grootte ; het kan den 

 geheelen wortelhals der :t 20 jarige dennen omvatten. Ook 

 aan kanten van greppels komen de vruchtlichamen tegen het 

 najaar voor den dag. 



Daar, waar eenmaal door wortelzwam gedoode dennen staan, 

 komen er steeds meer, zoodat zich in een 15 — 25-jarig dennen- 

 bosch steeds grooter wordende open, uitgestorver plekken vor- 

 men, die, wanneer ze talrijk en groot genoeg zijn, in elkaar 

 loopen, zoodat het bosch zeer hol komt te staan, wat sterke 

 verwildering van den grond ten gevolge heeft en bovendien uit 

 een oogpunt van houiopbrengst niet wenschelijk is. 



Waar de wortelzwam vandaan komt, is niet te zeggen. Gron- 

 den waar nooit dennen gestaan hebben, zooals heide, die na 

 ontginning met lupinen en daarna met rogge beteeld is (voor- 

 bouw) zijn er mee besmet. Dikwijls vindt men de „wortelrot- 

 gaten" bijna uitsluitend langs de boschwegen. Meestal zijn de 



