NEDERLANDSCHE PHYTOPATHOLOGISCHE (PLANTENZIEKTEN- 

 KUNDIGE) VEREENIGING. 



TIJDSCHRIFT OVER PLANTENZIEKTEN 



ONDER REDACTIE VAN 



Prof. Dr. J. RITZEMA BOS ek M. DE KONING 



Negen-en-twintigste Jaargang — 2e Aflevering — Februari 1923 



Overgenomen uit „Verslagen en Mede- 

 deelingen van den Plantenziektenkundigen 

 Dienst", No. 28. 



OVER EMELTEN 



HOOFDSTUK I. 



INLEIDING EN BESCHRIJVING VAN EMELT, POP 

 EN LANGPOOTMUG. 



Emelten zijn larven van langpootmuggen. Deze langpooten 

 lijken veel op de bekende steekmuggen, die in sommige deelen 

 van 't land ook wel „neefjes" genoemd worden, doch de lang- 

 pootmuggen zijn veel grooter. Reeds in 1720 beschrijft Frisch 

 de larve, den pop en de langpootmug zelf, waarschijnlijk van 

 de soort, die we thans Tipula paludosa noemen. 



De muggen zijn geheel onschadelijk, doch de larven richten 

 vaak verwoestingen aan op weiland (vooral op ontginningen) 

 en ook wel op bouwland (aan allerlei gewassen). Op de weide- 

 ontginningen in de gemeenten Aalten, Winterswijk, Lich- 



TENVOORDE, EiBERGEN, HAAKSBERGEN, LONNEKER ZOudcn 



volgens een ruwe schatting van J. D. Koeslag in 1912 i^ 900 

 H.A. min of meer van emelten geleden hebben. Belangrijke 

 schade is ook vastgesteld op weide-ontginningen in De Peel 

 en verder in geheel Noord-Brabant. Terwijl op oud-bouwland 

 weinig emeltenschade voorkomt, ondervindt men op gescheurd 

 weiland des te meer last van deze dieren. Dat is in de mobili- 

 satiejaren, toen veel weiland gescheurd werd, nog eens aan 't licht 

 gekomen. Vooral waar op lage, humusachtige en veenachtige 

 gronden gescheurd werd, trad vreterij van emelten aan het ge- 

 zaaide gewas op. Later zal blijken, hoe het komt, dat op gescheurd 

 weiland zoo vaak emeltenschade voorkomt, terwijl zal worden 

 aangetoond, dat men door op 't eind van Augustus te scheuren de 

 schade (met bijzonder groote waarschijnlijkheid) kan voorkomen. 



