20 



De kleur van het dier is grauw, later geelachtig; deze kleur wordt in 

 lioofdzaak bejsaald door de kleiir van het inwendige van het dier, dat 

 door de huid zichtbaar is. Aanvankelijk is het geel-witte vetlichaam klein, 

 door den zwarten darmiuhoiid lijkt het dier grauw. Als het vetlichaam 

 in omvang is toegenomen, wordt het dier wit-geelachtig. De kleiir 

 van het dier hangt ook af van de voeding. Is het dier door voedselgebrek 

 gedwongen humnshoudend zand te eten in plaats van plantendeelen, dan 

 wordt de kleur van den maaginhoud zwarter en bijgevolg wordt het dier 

 donkerder. Daardoor zijn de larven van bouwland donkerder dan de 

 larven van weiland. 



De levensduur der emelten is 10 a 11 maanden in ons klimaat ; 

 l)ij geen enkele soort werden 2 generaties per jaar waargenomen. Het is 

 interessant, dat in het zuidoosten van de Povlakte in de provincie 

 BoLOGNE (6) reeds 2 generaties per jaar voorkomen van een soort, 

 die bij ons maar 1 generatie heeft. 



S. Onuki geeft op, dat Tip. parva Loew{l) in Japan 2 generaties per 

 jaar heeft, de zomer-larve leeft llö dagen, de winter-larve 235 dagen. 



De poppen (zie fig. A, 4). Deze zijn bruin, inummieachtig, ruim 25 

 m.m. lang. Ze hebben twee ademhalingsbuisjes, die als sprieten op het 

 lichaam staan, zoo lijkt het althans)!. Het voorste gedeelte van het lichaam 

 wordt bedekt door een vlak kapsel; dit loopt aan de bviikzijde verder 

 naar achteren dan aan de rugzijde, zoodat aan derugzijde meer ssgmenten 

 van het achterlijf te zien zijn dan aan de buikzijde. Aan de buikzijde van 

 dit kaj^s^l liggen evenwijdig naast elkaar fi buisjes, waarin de pooten 

 van de mug zich bevinden. Aan weerszijden van deze buisjes bevinden 

 zich de houders der vleugels. Langs de zijwanden van het lichaam zijn 

 doorntjes geplaatst, evenals aan den achterrand der ssgmenten. Hier 

 staan de doorntjes in kransen rondom het lichaam. De spitse ,, geleid- 

 staven", waarin het achterlijf van de vrouwelijke muggen eindigen, zijn 

 bij de poppen goed te herkennen. Men kan dvis het geslacht van den pop 

 Ijepalen. Bovenaan het lichaamsuiteinde van den pop ziet men een klein 

 stigmavlak, echter zonder stigmata. De duin- van het popstadium is 

 8 a 14 dagen en wordt in hoofdzaak door de temperatuur bepaald. De 

 verpopping heeft plaats in een verticaal gangetje, waarin de emelten zich 

 ook ophouden gedurende Mei, Juni, Juli en Augustus, dicht onder de 

 oppervlakte. De pop kruipt voor het uitkomen der mug naar boven; 

 door een overlangsche spleet aan de kopzijde van den rug verlaat de 

 mug de joppenhuid. 



De langpootmuggen (zie fig. A, 1 en 2). Het zijn tamelijk groote dieren -) 

 (de meeste soorten zijn veel grooter dan de bekende steekmuggen of 

 neefjes). Ze hebben lange jDooten en twee flinke vleugels, doch zijn niette- 

 min slechts matige vliegers. De koj:) loopt van onderen in een klein koker- 

 tje uit, waardoor de zuigende monddeelen naar buiten kunnen treden. 

 Op het rugschild (het schild achter den kop) ziet men een V-vormige 

 spleet. Het achterlijf is cylindervormig, bij de wijfjes aan het einde spits 

 toeloopend, bij de mannetjes stonap eindigend. Er zijn 9 achterlijfs- 

 segmenten, men kan er echter maar 8 goed herkennen, daar het 9e seg- 

 ment vervormd is tot het spitse legapparaat der wijfjes of tot het hypo- 

 pygium der mannetjes (zie ^) der volgende bldz.). 



Hoe lang de muggen buiten leven, is niet precies vast te stellen. Muggen 

 in gevangenschap leven maximaal ongeveer 11 dagen. Men krijgt den 

 indruk, dat de muggen buiten 8 tot 14 dagen leven. 



De eieren. Ofschoon men deze wel nooit buiten zal vinden, willen we 



1) In werkelijkheid staan deze ademhalingsbuisjes op den prothorax. 



2) Het mannetje van Tip. paludosa (één van de grootste langpooten) 

 is ruim 2 cm. lang. Het lichaam van de wijfjes is iets langer. 



