22 



De beide muggensoorten Tipula vemalis en Pachyrrhina 

 maculosa kwamen te zamcn zoo talrijk voor, dat men op sommige 

 weiden na iedere drie passen een mug zag. Haar gezamenlijk 

 aantal liep in 1920, 1921 en 1922 weinig uiteen. 



De genoemde muggensoorten vliegen slechts gedurende een 

 korte periode. Andere muggensoorten ziet men in ongeveer 

 constant aantal gedurende een paar maanden. Zoo bijv. Pach. 

 scurra Meig. en Tiy. cava Riedel gedurende Juni, Juli en 

 Augustus. 



Deze beide soorten ziet men langs de randen van dennen- 

 bosschen, weinig op weide. 



De fraaie Pach. crocata L. (Juni, Juli) ziet men zoowel op 

 weiden als bij de bosschen. De literatuur vermeldt, dat de 

 larven van deze soort leven van vermolmd hout en dat ze schade- 

 lijk werden aan zaailingen van dennen op kweekerijen. Elze 

 vond de larven ook in weiland, terwijl ik de dieren zeer goed in 

 een graszode kon opkweeken. De larven hebben bij den anus 

 twee duidelijk zichtbare, zijwaarts uitstekende huidplooien 

 (Elze). Hetzelfde heeft ook de emelt van Tip. paludosa. De 

 opmerking van Belixg, dat dit typisch zou zijn voor Tip. 

 paludosa is dus onjuist. 



In den herfst verschijnen weer soorten, die gedurende een korte 

 periode vliegen. De uiterst belangrijke Tipula paludosa vliegt 

 ongeveer van 20 Augustus tot 20 September. In 1921 viel de 

 vlucht iets later (Elze). 



Midden September verschijnt nog op de weiden een enkele 

 andere soort (in weinige exemplaren) tot + 10 October, bij 

 zacht weer ziet men nog tipuliden gedurende de geheele 

 maand October. 



WELKE SOORT OF SOORTEN HEBBEN ECONOMISCHE BETEEKENIS ? 



Ik meen, dat de emelt bij wijze van spreken alle planten- 

 deelen eet, die hij ontmoet, endaar hij ook levende plantendeelen 

 zal ontmoeten, eet hij daaraan dus ook. Enkele onkruiden, 

 zooals zuring, worden blijkbaar niet gaarne gegeten, ook zou 

 Agrostis alba volgens Dr. Paul (Bernau) niet worden 

 geh)ruikt. 



Men kan de larven van paludosa, en ik geloof dat het bij de 

 voor ons belangrijkste soorten weinig anders zal zijn, goed 

 opkweeken, zoowel met levende als met afgestorven planten- 

 deelen, terwijl men in de maag dezer dieren beide aantreft. 



