23 



Humushoudend zand eten ze alleen uit nood. Verschillende 

 emelten-soorten zijn dus schadelijk. Om echter schade van 

 economische beteekenis aan te richten moeten er zeer veel 

 emelten zijn. Bijv. ernstige schade wordt op weiland aangericht 

 door 100 emelten per M^. De schade van 60 emelten per M^. 

 is bij groeizaam weer en vruchtbaren grond al nauwelijks meer 

 zichtbaar, althans op weiland. Op bouwland worden kleinere 

 aantallen emelten al schadelijk. 



In Nederland is er waarschijnlijk maar één soort, 

 die vaak zoo talrijk wordt, dat er ernstige schade door 

 wordt veroorzaakt. Het is Tipula paludosa Meig. Bit 

 blijkt o.i. uit het volgende: 



In 1920 in De Peel was het aantal paludosa\a.rven 95 % 

 van het geheele aantal. De 5 % bestond uit larven van vernalis 

 en maculosa, terwijl de overige soorten verwaarloosd konden 

 worden. 



2e. Ik vermoed, dat dit altijd zoo geweest is, daar 

 mededeelingen van practische boeren steeds zeiden, dat het 

 grootste aantal muggen in den nazomer gezien was (dus 

 paludosa). 



3e. In 't voorjaar van 1921 bepaalde Elze op verschillende 

 plaatsen het percentage paludosa-\a,Tven. Te Baarle-Nassatj, 

 GiLZE, Gembrt, Lactaria bij Boxmeer, Hupsel (bij Groenlo), 

 Raalte was het percentage pahidosa-lsiTven 85 %. In Nieuwen- 

 hoorn (Ztjid-Holland) waren alle emelten paludosa-larven, 

 hetzelfde was het geval te 's-Gravenland bij een groenten- 

 kweeker. 



De genoemde 85 % is nog een klein getal voor 't percentage 

 paludosa-lsiTven. In 1921 waren er n.1. door den abnormaal 

 drogen herfst van 1920 weinig paludosd's, terwijl het aantal 

 andere emelten {vernalis', maculosa's) even groot was als in 1920, 

 bijgevolg steeg het percentage der laatste emelten en daalde dat 

 der paludosa-lsirren. 



4e. Alle mededeelingen in de literatuur, voor zoover het 

 Europa betreft en voor zoover het belangrijke publicaties 

 zijn, zeggen steeds, dat Tip. paludosa de schadelijke soort is, of 

 een nauw verwante soort Tip. oleracea (Del Gtjercio (6), Rennie 

 (12 en 13). 



De publicaties van Ormerod (1885 — 1900) noemen ook steeds 

 Tip. oleracea, terwijl Pach. maculosa in enkele gevallen en op 

 onduidelijke wijze als schadelijk genoemd wordt. 



Uitzondering : 



Eén geval is mij ter oore gekomen, nog wel is ons land 

 waargenomen, waarbij Pach. maculosa de schade verwekte. 



